KUTU KUTU PENSE

Elime bir silah verdiler sorgusuz sualsiz... Karşımda ise bu dünyanın bana verdiği en büyük şans vardı. Karşımda o vardı... Sonra kulağıma tanımadığım bir ses. "Şimdi onu vuracaksın!" Diye fısıldadı. Ve onunla göz göze geldim. Bana yaparsın dercesine bakıyordu. Elim ayağım birbirine girdi ya Şimdi ne yapacaktım söylermisin iç ses her şeye bir kelamın var burada da bir şey söyle yoksa şuracıkta silahı kafama dayayıp kendimi vuracaktım. Sonra silaha baktım kafam gövdeme o kadar ağır geliyordu ki karşımdaki adama nasıl bakacaktım nasıl gözlerini içine bakacaktım. Kafamı kaldırdım ve tekrardan göz göze geldik. Bana o kadar güzel bakıyordu ki. "Bu kadar bakışma yeter artık vur şu adamı!" Gözlerimi ondan alamadım ne yapacağımı bilmiyordum. Sonra o ses geldi kulağıma. "Bu itlerin elinden öleceğime sevdiğim kadının ellerinden ölürüm benim için daha iyi o yüzden lütfen Aleda'm çek şu tetiği geçir şu kurşunu kalbime.." sözleri çok ağırdı ama yapamazdım kendimi vururum yine onu vuramam. Sonra adamlardan bir ateşten çıkardığı demiri alıp Ayaza yaklaştı. "Sen vurmassan gözünün önünde işkencelerle ölecek kendin düşün." Dedi galiba yapmak zorundaydım. Silahı Ayaza doğru uzattım "Seni çok seviyorum Aleda'm.." Dedi ve tetiği çektim ve silah sesi...