Hank derin bir iç çekti, bir eliyle burnunun köprüsünü ovuştururken diğer eliyle kahve kupasını tuttu. Sanki sessizce androidin bu işi halletmesi için yalvarıyormuş gibi Connor'a baktı.
Hank
Bu karmaşa için özel programlamaya sahip olan kişi o. İşler bu kadar değişkenken seni sahaya çıkarmayacağım.
Connor hareketsiz durdu, bakışları Hank ile Rias arasında gidip geliyordu. Olivia'ın güvenliği, devam eden soruşturmanın hassasiyeti ve sapkın android vakasının mevcut tehdit seviyesi.
Connor
Teğmen Anderson mevcut durumun yüksek derecede risk taşıdığı konusunda haklı, şüpheliler öngörülemeyen ve şiddet içeren davranışlar sergileyebilir.
Olivia
Ben çocuk değilim, bunu ikinizde biliyorsunuz.
Olivia bu cevaptan rahatsız olduğu belliydi. Sonuçta bir çocuk değildi veya tecrübesizde değildi ama Connor hesaplamalarına göre tehlikeli olduğunu ve gelmemesi gerektiğini söylüyordu ama onun gibi yetenekli ve yakışıklı bir Android kolayca bir insanı koruyuyabilir.
Olivia
Connor gelmemek gerektiğini söylüyorsun ama bunu sistemi okuyarak karar veriyorsun, lütfen kodları bir yana bırakıp ve kendi istediğini söyle.
Bu kelimeler ona dünden tanıdık geliyordu. Connor düşünmeye devam ederken Olivia devam etti.
Gelmemi istiyor musun, istemiyor musun?
Bölgenin gürültüsü arka planda kaybolmuş gibiydi. İşlemcileri bir döngü çalıştırıyordu.
"Ben ne istersem"
Olivia'ya baktı, gerçekten ona baktı ve bir an için sert maskesi kaydı. Gözleri onun hayati değerlerini ya da stres işaretlerini taramıyordu; sadece bakıyorlardı.
Connor
Programlamamı takip edersem,
dedi, ve davam etti,
cevabım hayır. Siz bir sivilsiniz ve güvenliğinize yönelik risk istatistiksel olarak kabul edilemez.
İleriye doğru yarım adım atarak aralarındaki mesafeyi biraz kapattı.
Ama
diye devam etti, bu sözcük aralarında bir itiraf gibi asılı kalmıştı.
Olivia için bu an paha biçilmez bir andı. Connorun tek bir kelimesi onun için umut vericiydi.
Olivia meraklı bir şekilde devamını getirmesi için tekrarladı.
Ama..?