Olivia
Vay be Connor, bu işte düşündüğümden daha da iyiymişsin.
Hank, Olivia ve Connor'dan biraz uzaktaydı ama o da yavaş yavaş onlara yaklaşıyordu. Connor diz çökmüş yerde yatan sapkının modelini ve diğer durumları inceliyor, arkası dönük olduğundan birşey göremiyordu. Olivia ise hemen arkasındaydı.
Tam o anda beklenmedik bir sapkın ortaya çıktı ama onlara gelen ihbar bir kişinin olduğu haklıydı. Aynı şekilde sapkın da polis Androi'ın arkasına insan yakacağını düşünmemişti. Elinde bir beyzbol sopası vardı, amacı Connor'ı öldürmekti. Saklandığı yerden tam çıkarken Olivia onu gördü, tabancası ile ateş etti ve durdurmayı başardı.
Silah sesi mağara gibi depoda yankılandı; keskin, sağır edici bir çatırtı sessizliği bozdu. Connor anında döndü, eli çoktan silahına uzanmıştı, Gözleri beton zemine yığılmış figüre kilitlendi.
Connor
Olivia
Ateşli silah kullandın. Yetki olmadan.
Led'i kırmızı ve sarı arasında hızla geçiş yapıyordu. İşlemcileri hızla çalışıyordu. Tehdit seviyesini, eyleminin yasallığını, az önce aldığı riski analiz ediyordu.
Olivia'ın sesi birwz agrasif çıkıyordu
Ama seni öldürecekti, buna izin vermezdim.
Connor
Ben bir Androidim. Ben dayanmak için tasarlandım. Senin için ölümcül olabilecek darbeleri engellemek için üretildim.
Sesi sakinleşti, sanki bir minnet belirtiyor gibiydi.
Yinede arkamı kolladın.
Tam olarak yapacağını söylediğin şeyi yaptın.
Connor'ın yinede küçükte olsa bir olumlu tavrı onun hoşuna gitmişti ama artık Connor'ın kendini basit bir makine olarak görmesi, sanki önemli değilmiş gibi davranması hoşuna gitmiyordu, hatta onu sibirlendiriyordu.
Sesini yuklekterek;
Neden anlamamakta ısrar ediyorsun Connor. Her ne kadar üretilmiş bir model olup etkisiz hale getirilirsen yerine kendinin aynısı başka bir rk800 gönderirler diyorsun ama sen ve o ne kadar inkar etsende farklısınız yani sen farklısın. Senin için kendi hayatın bı kadar önemsiz mi? Kendini geçtim başlarını düşün.
Olay yerine artık işleri bitmişti. Yine Olivia'ın isteği üzerine arabayı kendisi sürdü. Arabanın içi olması gerektiğinden daha sessizdi. Connor arka koltukta oturuyordu. zihni çoktan günün verilerini sapkın hareketleri, şüphelinin yörüngesi arşivlemeye başlamıştı. Ancak veri katmanlarının altında, titizlikle düzenlenen dosyaların altında, sınıflandırılamayan tek bir giriş vardı.
"Sen farklısın."