Amelia: "Ash, bizim konuştuklarımızı insanlar duyabiliyor mu?"
Ash: "Hayır, duyamıyorlar. Onlara göre biz sadece hırlıyoruz."
Amelia: "Ash, 'Benim güçlerim var' diyordun, neyden bahsediyordun? Ben sıradan bir insanım; beni ormanda buldunuz ve büyüttünüz."
Ash: "Demek ki açıklama vakti gelmiş, ha? Sen yarı insan, yarı kurtsun. Yani kurt soyundan geliyorsun."
Amelia: "Ama öyle olmam için annemin veya babamın da kurt soyundan gelmesi gerekmiyor mu?"
Ash: "Baban kurt soyundan geliyor. Babanın sürüde olması gerekirken hâlâ onu bulamadık, bu çok garip. Onun bulunması gerekiyordu... Annen seni ormana bıraktı ama bir gücün var."
Amelia: "Tamam ama 'güç' derken neyden bahsediyordun?"
Ash: "Demiştim ya, sadece kurtların dilini anlamıyorsun. Ellerini pençeye dönüştürebiliyorsun ya da bütün vücudunu dönüştürebiliyorsun. Ama duygularını kontrol edebildiğinde bunları da kontrol edeceksin. Ayrıca bir avlanma gücün var, onu kullanabiliyorsun; bu da koku alma gücün. Ama bilim insanları senin bir kurt-kız olduğunu öğrenirse sırf araştırma yapmak için sana ateş edebilirler. Dikkatli olmalısın. Bu yüzden sana dönüşmeyi öğretmeye çalışıyorum. Sadece korku, endişe duyduğunda veya 'Ben dönüşeceğim' diye kendini inandırdığında dönüşebiliyorsun. Ama sen hiçbir zaman korku veya endişe duygusu yaşamadın..."
Ash: "Hadi gel, senin güçlerini aktif etmek için ava gideceğiz."
(Amelia ile Ash yola çıkmıştır.)
Amelia: "Ash, dur!" (Korkuyla bağırır). "Garip bir koku alıyorum." (O kadar derin koklar ki elleri sivrileşir.) (Korkarak koklamayı bırakır.) "Ash, bu da neydi böyle?"
Ash: "Sonunda!" (Heyecanla ulur). "Bu senin ellerini pençe yapma özelliğin. Ama bir tehlike sezmiş olmalısın... Ne kokusu aldın tam olarak?"
Amelia: "Böyle bir karacanın kokusu gibiydi ama kokusu çok yoğun geliyor, çok büyük de olabilir."
(Gürültülü bir ayak sesi gelir.)
Ash: "Amelia, kaç!" (Korkuyla bağırır).
(Amelia korkuyla dolar, elleri pençeye dönüşür ve karacayı içgüdüsüyle parçalar.)
Amelia: "Ama... Ama bu nasıl oldu?"
Ash: "Şimdi sürüye dönelim, yara aldın. Anlatacağım."
(Sürüye gelmişlerdir. Kurtlar Amelia'nın yaralarına bakar.)
"Ava gitmişsin Ash, kızı av yapmışsın!"
Ash: "O kendi içgüdüsüyle saldırdı. Bizim yıllardır yenemediğimizi yaraladı, en azından iyi bir başlangıç seviyesi."
"Demek kızımız içgüdülerini öğrenmiş, demek ki..."
Amelia: "Bilmiyorum, koku aldığımda birden ellerim pençeye dönüştü. Çok heyecanlıyım!"
