Bölüm 4

Okulun ilk zili çalmadan hemen önce, Mert sınıfa nefes nefese girdi. Saçı darmadağınık, çantası yarım açık, montu hâlâ üstündeydi. Sınıftakiler dönüp baktı, ama Mert’in gözü sadece bir yere takıldı: Su, cam kenarındaki sırada, çantasını açmış, defterine bir şeyler karalıyordu.“Su!” diye fısıldadı, sıraya eğilerek. “Sabah tostunu bana sakladın mı?”Su kafasını kaldırıp baktı. Gözlerinde yorgun ama alaycı bir parıltı vardı.“Senin tostunu Arya yedi,” dedi gülümseyerek. “Ben sadece tanığıyım.”Mert başını iki yana sallayıp homurdandı. “İhanet aileden gelince daha ağır oluyor.” Tam o sırada Arya, yan sınıftan kafasını uzattı kapıdan.“Kimse tostunu saklamazsa ne olurmuş? Uyanırmışsın zamanında,” diye laf attı.Mert, göz devirdi. “Siz bana karşı bir ittifak kurmuşsunuz. Bu net!”Su kıkırdayarak Mert’in yanındaki boş sırayı gösterdi. “Geç otur da teneffüste tost değil ama güzel bir planım var.”Mert kaşlarını kaldırdı, merakla yanına geçti. “Ne planı?”“Biraz fizik dersinden kaçma, biraz kantin baskını, biraz da Arya’yı sinirlendirme planı,” dedi Su, sanki çok sıradan bir şeyden bahseder gibi.“Ben bu planı çok sevdim,” dedi Mert, gülümseyerek. “Özellikle son kısmı favorim.”İkisi de gülmeye başladı. O an, öğretmen sınıfa girse de sınıfın havası çoktan değişmişti. Mert’in içindeki sabah mahmurluğu geçmiş, yerini bir şeylere “çok hafif kaptırma” hali almıştı.Ve bu “şey”, galiba Su’ydu.