Ben Mehru. Dünyanın değiştiği bu yüzyılda kendini, onlarca şeyden korumak zorunda olan kadınlardanım. Ben Mehru. Omuzumda taşıdığım iz ya da doğum lekesi yüzünden lanetli sayılan Mehru. Ne annesi ne de babası olan Mehru. O kadar laf anlattım ama hayatım o kadar da aksiyonlu değil merak etmeyin. Yukarıda anlattıklarım doğru olsa da bunlar geçmişte kaldı. Hayat bana kendimi korumayı, izi ya da doğum lekemi saklamamı öğretti. Eh durum böyle olunca hayatım sıradan ve duruğan ilerliyordu. Konuyu yani hayatımı daha iyi anlayabilmeniz için size bir kaç bilgi vereyim-çok önemliymiş gibi-: Adım Mehru. 19 yaşındayım ve hem üniversite okuyorum hem de yaşadığım kasaba da şifacı olarak ot ve merhem gibi ilaçlar satarakta geçimimi sağlıyorum. Üniversiteye gidiyorum dedim ama öyle havalı havalı kampüsler beklemeyin. Kaldırıldı onlar. Yanlış anlamayın devlet keyfine göre kapatmadı, üniversitelere saldırı falan olmuş yani öyle söylüyor kasabalılar. Yaşlı bir nine var kasabada. Yaşı 100 E yakın. İnsan dışı varlıkların mühürlülerini bulmak için yaptığını söylüyor. Sanırım ilaçlarını aksatmaya başladı yanına gidip uyarsam iyi olur. Neyse bunlar bizi aşar.
Size bilgi verinceye kadar ormana geldim bile. Yukarıda ot gibi şeyler sattığımı söylemiştim zaten . E ormana da bu yüzden geldim. Dudaklarımda aklımdan hiç çıkmayan melodi , aklımda aradığım otları nerede bulabileceğim sorusu ... Dolaşıyorum öyle. Yaklaşık 1 saat sonunda bulamadığım sadece 2 bitki kalmıştı ve neredeyse pes edeceğim. Tam o sırada bir ağacın altında bana göz kırpan aradığım bitkileri buldum ve derin bir nefes verdim. Hava kararıyordu ve ben karanlıktan hoşlanmazdım bu yüzden bitkileri bulmam acayip hoşuma gitti. Yüzümde gülümseme ile ağacın altına doğru yürüdüm ve bitkileri almak için dizlerimin üstüne çöktüm. Arkamdan ses geldiğini anımsar gibi olunca hemen arkama baktım . Arkamda kimse yoktu, biri olmasını geçin kuş sesleri bile yoktu. İçimdeki tedirginlik artarken hemen bitkileri alıp ayağa kalktım. Arkama dönecekken bir şey hissettim. Tam arkamda tüylü bir şey. Soluğumu tuttum ve arkama bakmadan yürümek istedim, yapamadım. Arkamdan bir hırlama sesi duyunca nefes alamadım. Arkamdaki şey her ne ise devasa ve tehlikeliydi. İçimden bildiğim tüm duaları okurken gözlerimi sıkı sıkıya kapattım. O an da bir hareketlenme oldu arkamdaki varlık etrafımda daire çizerek önüm de durdu..