Tek hatırladığım sarsıntıyla kafamı vurduğum ve bilcimi kaybetmeden hemen önce hissettiğim güçlü kollar ve saçımı geri çeken sıcak parmaklardı
Hastane odasında gözümü açtığımda yanımda baş ucumdaki iki sandalyede oturan iki yabancıydı diğer tarafa baktığımda ise bana endişe ile bakan Emre'yi gördüm sonra yine iki adama baktım ve "Emre'ye neden haber verdiniz " dedim. Emre bana bakıp " iyiki haber verdiler abla yoksa polise gidicektim ablam kayıp diye " bu haline bakarak güldüm ve " sedece birkaç saat geciktim bu kadar abartmasaydın "
"Bir kaç saat mi abla bir gündür ortalıkta yoktu defalarca aradım açmadın en sonunda bu abi açtı telefonu ve senin kaza geçirdiğini söyledi " ben şok olmuş bir surat ifadesi ile Emre'ye bakmaya devam ederken ağzımdan sadece " bir gün mü çüş bir gündür uyuyormuyum bir de gayet dikkatli gidiyordum nasıl bir araca çarpabilirim ki "
Yan tarafımdaki adam bana bakarak " kusura bakmayın bir haber almıştım ve onun siniriyle aniden frene bastım bu yüzde bana çarptınız " diyince anılar birer birer aklıma düştü kenanın ellerimi çizdiği ve sinirle direksiyona vurduğum. Aniden elime baktım neyseki yorganın altındalardı ve Emre görmüyordu yorganı hafifçe kadırıp elimi baktığımda sargılı olduklarını gördüm başımı tekrar kaldırdığımda daha demin konuşan adam bir kaşını kaldırarak bana bakıyordu. Hemen sinir zırhıma bürünüp kaşlarımı çattım ve tek suçlu oymuş gibi " beyefendi sizin siniriziz başkalarının hayatına mal oluyorsa siz sinirlenmeyin" diye hiddetlendim bu sefer iki kaşını kaldırarak bana baktı bense Emre'ye dönerek" git bana su mu bir şeyler getir ". Emre ise ona neden sinirlendiğimi anlyamayarak çıktı odadan şu an herşeye öfkeliydim ama daha fazla burda kalmak istemiyordum kolumdaki serumu söküp ayağa kalktım bir anda ayağa kalkmanın etkisiyle gözüm karardı ve düser gibi oldum ama yine tanıdık güçlü kolların arasındaydım hemen geri çekildim ve yanda duran çantamı alıp ayaklandım adam bana bakrak " bir gün daha burda kalmalısınız " dediğinde ise sinirle ona dönüp " doktorum musunuz " dedim diğer adamsa bir adım öne çıkarak " Demir haklı Efsun hanım bir gün daha burada kalmalısınız " dediğinde ise bu sefer ona ters ters baktım ve " burda bırak bir günü bir dakika daha durmak istemiyorum " dedim tam odanın kapısını açmak için elim kapı kulpuna gittiğinde ve tam aşagı çekecekken elimin üzerindeki büyük el yüzünden durmak zorunda kaldım ve tam arkamdaki yakışıklı surata sinirle baktım o ise elimi elini içine hapsedip ger çekti ve " doktorunuz bir gün daha burda kalmanız gerektiğini söyledi "
Daha fazla burda kalırsam kesin Kenan gelirdi bu yüzden eve gitmek istiyordum elimi serçe çekip elinden kurtardım ve " ama ben burda kalmak istemiyorum napıcaz " bana sabırla bakarak " maalesef bir şey yapamayız hanım efendi doktorun talimatı bu " zorlada olsa yatağa geri döndüm biraz yatakta oturduktan sonra Emre elinde eşyalar ile odaya girdi bir iki şey yiyip su içtikten sonra uykuya dalmıştım
Hafif uyku sersemliği ile gözlerimi araladıgımda yeni o iki adamın karşı karşıya oturdukların gördüm Demir denen adam sinirle " biz Kenan Akmanı gebertmeye giderken yolda başımıza gelenler inanılacak gibi değil " karşısındaki adam ise " hişşt sesine ol duyucaklar "
Yeniden uykuya dalmadan önce aklımdan geçen tek şey Demir denen adamın kim olduğu ve neden Kenan'ı öldürmek istediğiydi hoş Kenanı öldürmek için çok sebep vardı ama bunu yapabilme cesaretinin olması çok büyük bir nedenin olduğunu gösterirdi ki bu iyiydi ortak çıkarımızda birbirimize yardımımız dokunabilirdi