Ayakkabılarımı gitme çalışırken arkamı dönerek "kahvaltını yapmadan çıkma sakın,evden çıkarken çöpü at bir de derslerini iyi dinle notların düşmüş " diyerek kardeşimi azarlayıp tembihlemeyi ihmal etmedim o ise yine aynı bıkkın ifadesiyle bana bakıp " Abla bana on yaşındaki bir çocukmuşum gibi davranmayı ne zaman bırakıcaksın " gülerek karşılık verdim " sen ne zaman gözüme bir çocuk gibi gözükmeyi bırakırsan bende sana öyle davranmayı bırakıcam yani hiç bir zaman bırakmıcam, şansına küs Emre" evet yeni on sekiz yaşına girmiş olsada hep çocuk olarak kalıcaktı aslında annelerin gözünde çocukları hep küçükmüş gibi gelirdi ama Emre'nin bir annesi olmamıştı onun annesi bendim, ablasıda, babasıda " neyse yine beni lafa tuttun geç kalıyorum okula " diyerek hiç sevmesede yanağında makas aldım ve dışarı çıktım . Evet okula geç kalıyordum hemen arabama doğru ilerledim ve hızla binip çalıştırdım . Yıllarca Emre'ye güzel bir hayat şuna bilmek için hem okuyup hem farklı işlerde çalışmıştım ama okulumu bitirip hayalimdeki mesleğe doğru -annemin mesleği- ilk adımımı atmış olmuştum
Okula vardığımda neyseki öğretmenler fazla geç kalmamıstım . Sınıfa girdiğimde minik öğrencilerim "günaydın öğretmenim" diye hepbir ağızdan söylendiler. Beş ile altı yaşlarında olan öğrencilerim her gün beni güldürüyorlardı. Yanıma paytak paytak adımlarla yaklaşan Sedefin boyuna gelmek için yere eğildim ve " ne oldu Sedefciğim" dedim o ise minik ellerindeki suluğunu bana uzatarak " öğyetmenim benim suyum biddi ama çooookk susadım " dedi bense gülerek " çooookk mu susadın sen gel sana şu verelim " dedim
Bütün çocuklar dağılmıştı bende okuldan çıkmak için çantamı alıp arkamı döndüğümde üç bedenle karşılaştım ve lanet olsun ki bunların kim olduğunu biliyordum ki bilmekte istemezdim. Kafamı kaldırınca Kenanla karşılaştım. Evet ülkenin en zengin iş adamlarından Kenan Akman.Sirket yönetiyorum diye mafyacılık oynuyordu devlete asla haber uçmuyordu çünkü devletin içindede adamları vardı. Abartmıyorum dünyanın en şerefsiz insanlarındandır kendisi. Peki benimle alakası ne mi adam bana takık hiç bir yerde peşimi bırakmıyor bu mafyacılık işlerini de şurdan biliyorum bana savurduğu tehtitlerinden ve şahit olduklarımdan gerçi bana bunları söylemekten yada göstermektem çekinmiyor çünkü beni tehtit edecek şeyleri var kardeşim gibi ya da masum çocuklar gibi . Ya sen ne alatıyorsun Efsun o adamın seninle ne işi olur diyorsanız tabiki babam yüzünden. Tamam anlatıyorum. Yıllar önce ben daha beş yaşlarındayken falan. Babam Kenan Akmanın babası olan Cemil Akman ile iş yapmaya başlamıstı asla annemle beni görmüyordu gözünü hırs bürümüştü, ortak olmuşlardı ama babamın bilmesiği bir şey vardı o da. Akmanların istediklerini almak için herşeyi yapabilecekleri ve ortaklarının ailesini bile mahvedebileceği, işte babam bunu görmedi sonra Akman soyadı duyulmaya ,yükselmeye başladı ama yanlarında başka bir soyadı görmek istemiyorlardı o günü dün gibi hatırlıyorum. Kapı kırılma sesine uyandım annem yanımdaydı beni dolabın içine girdirdi ve burdan çıkmamı söyledi ne olduğunu anlamaya çalışırken bir ses duydum silah sesi ve babamın acı ile bağırmasını sonra ayak sesleri odama yaklaşan ayak sesleri sonra annemin sesi "durun o daha çocuk bırak beni tamam durdum ama onu bırakın hayır hayır " yine ayak sesleri sonra kapıya çarpan bir ses ve yine annemin sesi ama bu sefer acıyla" bırak beni yalvarırım gidin" sonra bir silah sesi daha ama bu sefer annenin sesi yok. Sonra yabancı bir ses " hemen o evden çıkın her an polis gelebilir " bense yaşananları bir oyun sanarken annemin gelmesini bekliyorum bekliyorum bekliyorum sonra çıkıyorum dolaptan anneme sesleniyorum ses yok yine sesleniyorum yeni yok ses sonra şansımı demem için babama sesleniyorum yine ses yok paytak adımlarla salona ilerliyorum babayla annem yerde uyuyorlar yani ben öyle sanıyorum uyandırmaya çalışıyorum ama annem uyanmıyor tam babama dönücekken annem elimi tutup " kızım .... Bir tanem " öksürüyor " ko.. komşuları bizim eve çağırsana Ka...Ka ...kardeşin için " neden olduğunu sorgulamadan annemin dediğini yapmaya gittim .Serhat abiyi bizim eve çağrıyorum eve girince annem salonda seni çağırıyor diyorum salona girince önce bir duruyor sonra telefonunu eline alıyor biriyle konuşuyor
Sonrası ise hastane annem hamileydi bebek kurtuldu ama annem kurtulamadı kardeşimle birlikte serhat abinin evinde yaşıyorduk ama ben küçük yaşlarda yani kardeşim beş yaşlarındayken çalışmaya başladım çünkü daha fazla kimseye yük olamazdım
