Eğitimdeki savaşı kazandıktan sonra annem aşağıya inmiş bizim yanımıza bahçeye gelmişdi.Bahçeye her zaman özel bakım yaptırırdı. Sonuçta behçe sevdiyi çiçeklerle doluydu.
"Aferin iyi dövüştün Devin" dedi.Her zaman benimle mesafeliydi.
"Teşekküler anne.Her zamanki gibi.İzninizle odama çıka bilirmiyim ?"
"Tabii ki çıka bilirsin." dedi.
Annemin bu cümlesiyle hemen odama gitmeye koyuldum.Odama gidince nefes nefeseydim.Savaşmaktan ve terden sırıl-sıklam olmuştum.Hemen banyoya gittim.İşlerimi hallettikden sonra hemen elbise seçmeye koyuldum.O kadar uğraşlara rağmen 'sonunda' koyu yeşil,ipek kumaştan yapılma bir elbise buldum.Elbise omuzlarımı açıkta bırakacak bi şekilde tasarlanmıştı.Bana şık bir görünüm sağlıyordu.Elbisemi giydikten sonra siyah saçlarımı taradım.Saçlarımı toplamayıp açık bırakmaya karar verdim.Hafif makyajımı tamalayıp bi türlü bitiremediğim kitabıma geri dönüş yaptım.Kitabımı bitirdikten sonra odadan çıktım ve babamın ofisine doğru yöneldim.
Merhaba sevgili okurlarım bir süre yoktum.Eğer yazım hatası varsa af ola.Yeni bölüm hakkında fikirlerinizi yorumlarda belirtmeyi unutmayın.Eğer hikayemi sevdiyseniz takipte kalın.Hepinizi seviyorum hoşça kalın.💕💕