🩸 Bölüm 12 – Kılıcın Ucundaki Kalp
---
🌫️ Gölge İçindeki Misafir
Elric, kamp alanına sessizce katıldığında kimse şüphelenmedi.
Kaemon dışında.
Onu gördüğü anda içi bir huzursuzlukla doldu.
Elric’in Alvara’ya olan ilgisi açıktı — ama Kaemon’un gördüğü şey daha derindi.
Çünkü Elric, ona sadece dostça değil… sahip olmak ister gibi bakıyordu.
Ve Alvara, bunu görmüyordu.
Belki de görmek istemiyordu.
Kaemon geceleri gözlerini kapattığında, o bakış Elric’in değil — kendi kıskançlığının yankısı gibi çınlıyordu içinde.
---
🌙 Kırık Bir Sessizlik
O gece Alvara, Elric’le harita başında konuşuyordu.
Elric bir espri yaptı, Alvara güldü.
Kaemon uzak bir ağacın gölgesinden izliyordu.
Gülüş, kalbine saplandı.
Ama Alvara, göz ucuyla Kaemon’a bakınca duraksadı.
Kaemon’un yüzündeki acıyı görür gibi oldu.
Bir anlık sessizlik, bin sözden ağırdı.
Sonra Elric ayağa kalktı.
Ve karanlığa yürüdü.
Yalnız.
---
🗡️ Saldırı
Gece yarısı…
Alvara tek başına su başına yürüdü.
Yalnız kalmak istemişti. Ama yalnız değildi.
Arkasında bir gölge belirdi.
Kılıç sesi — havayı yardı.
Alvara dönmeye kalmadan, Elric saldırdı.
— “Seni ondan koruyorum, Alvara.
Sen gerçeği göremiyorsun… ama ben seni onun elinden kurtaracağım!”
Alvara çığlık atacak oldu — ama tam o an:
Kaemon ortaya atladı.
Kılıç göğsüne saplandı.
Kan…
Alvara’nın üzerine sıçradı.
Kaemon geri sendeledi. Ama ayakta kaldı.
Göğsünden akan kan, ama bakışlarında kararlılık vardı.
— “Alvara’ya bir daha dokunursan… seni yok ederim, Elric.”
Elric geri çekildi.
Şaşkındı.
Kaemon’un ayakta kalmasına, hâlâ savaşacak gücü olmasına…
Ve Kaemon, kılıcı kendi göğsünden çekti.
Alvara’ya döndü.
---
💔 Kalp Kanar
Alvara, titreyen elleriyle Kaemon’un kanlı bedenine sarıldı.
— “Neden… neden kendini siper ettin? Ölebilirdin!”
Kaemon, acıyla gülümsedi.
— “Çünkü seni sevmeden yaşamak bana yetiyordu.
Ama seni kaybetmek… beni tamamen öldürürdü.”
Alvara’nın gözyaşları, onun yarasına karıştı.
— “Sen… benim kalbimsin, Kaemon. Ve ben… sensiz bir savaşta yok olurum.”
---
🔥 Bölüm Sonu – Kan, Aşk ve Kırık Antlar
Elric kaçtı.
Ama gözlerinden delilik okunuyordu.
Kaemon, ağır adımlarla kamp alanına dönerken Alvara ona yaslandı.
Yaralıydı.
Ama hayattaydı.
Ve ilk kez… aşklarını, kanla mühürlemişlerdi.
Ama bu sadece bir saldırı değildi.
Bu, yaklaşan savaşın ilk adımıydı.
Çünkü tarikat, Elric’i yalnız göndermemişti.
---