Sabah 07:14
“Ya şu alarmı kapatın.”diye bağırıp duruyordum ancak tabikide kimse beni duymuyordu.Gözlerimi aralayıp elimi komidinin üzerindeki telefona attım ve telefonu elime alarak alarmı kapattım.Tam gözlerimi geri kapatacakken bir anda biri odama dalıştı,tabikide Bu kişi ablacığımdı.
“Uyan artık uykucu”
“Ya abla saat daha sabahın 7’si ne var ya”
“Laracığım,Canım kardeşim Bugün hani pazartesi ya Hani bugün okul var ya”
Evet okulu bile unutmustum.Bu b12 eksıklıgım ne olcaktı acaba.
“Aa abla doğru unutmuşum”diyerek hemen yataktan kalkıştım.Kapının önünde duran ablamı itekleyerek banyoya doğru koştum.Yüzümü yıkayıp dişimi fırçaladım.Odama gidip üstümü değiştirdim,çantamı hazırlayıp koluma taktım ve aşağı kata inip evin dış kapısının yanındaki askılıktan hırkamı yanıma aldım.Tam kapıyı açmış çıkarken arkamdan biri bana seslendi.
“Kızım istersen bugün okula seni ben bırakayım,Olur mu?”Diye bana seslendi babam.
“Baba başka bir gün bıraksan olurmu”diyerek onu terslemek zorunda kaldım.Nedeni ise Okula kendi motorumla gitmek istememdi.Çünkü zaten motor bana günlük hayatımda yasaktı ve sadece okula giderken sürmeme izin vardı.Aslında hak veriyordum onlara,çünkü eskiden otobanda motorla arkadaşlarımla yarış yaparken bir arabaya çarparak büyük bir kaza yapmıştım.
“Peki kızım”dedi babam ve odasına doğru gitti.
Bende kapıyı açtım, ayakkabımı giydim ve garaja doğru yürümeye başladım.O sırada yanımızdaki eve birilerinin taşındığını gördüm.
Evdekiler eve eşya taşımaya çalışırken evden bir çocuk okul çantasıyla dışarı çıktı ve oda garaja doğru yürümeye başladı.
Bu yakışıklı çocukta kimdi öyle
Garaja girdim ve motorumu çalıştırıp tam gidicekken Yeni taşınan çocuğunda motorla beraber arkamdan geldiğini farkettim.Aslında çocuğu biraz kıskanmıştım çünkü motoru baya güzeldi ve bildiğim kadarıyla bayada pahalı bir motordu.
Yarım Saat Sonra
Nihayet okula varmıştım
Motorumu parkedip okula doğru yürümeye başladım.Sınıfa girdim ve maalesefki Hocada içerdeydi.Evet yine geç kalmıştım.
Hocadan özür dileyip sırama oturdum.O sırada Hocada yine bana kızıyordu ama ben onu dinlemiyordum.
5 Dakika sonra
Kapı çaldı ve içeri biri girdi.Evet tabikide içeri giren çocuk yeni taşınan çocuktu.
Hoca “Aa oğlum hoş geldin,bende seni bekliyordum.Hemen kendini tanıtıp sırana geçebilirsin.”
“Ee peki hocam.Merhaba arkadaşlar Ben Baran Altuğ Yılmaz” diyerek hocaya baktı ve nereye oturacağını sordu.
“Oğlum Laranın yanı boş oraya oturabilirsin”dedi ve beni gösterdi.
Bir yandan sevinmiştim çünkü onunla tanışma fırsatı bulmuştum hemde İyi birine benziyordu ama Bir yandanda pek sevinememiştim çünkü tek oturmayı daha çok seviyordum.
“Selam”dedi Baran Altuğ ve yanıma oturdu
“Selam, bu arada bende Duru Lara.”
“Tanıştığımıza memnun oldum,bu arada sen bizim evin yanındaki evdemi yaşıyordun?”
“Bende.He evet”
“Sevindim”dedi ve önüne döndü.
…
Teneffüs zili çaldı ve bende bizim grubun yanına gittim.Her zamanki gibi çok güzel bir ortam vardı.
“Aa nereye hemen”dedim
“Bizde tam seni çağırıp kantine gidecektik bir şeyler almak için”dedi İlayda
Tamam dedim ve onlarla birlikte kantine gidip atıştırmalık aldıktan sonra bahçeye çıktık ve çimlere uzandık ve Atıştırmalıklarımızı yemeye başladık
Hava çok güzeldi.Sıcacık tam bir yaz sabahı gibiydi.Ayrıca etrafda garip bir şekilde çok sessizdi.
O anda telefonum titredi ve bir mesaj ekrana düştü, içimde bir şeyler sıkıştı. “Kütüphane arkasında buluşalım. Kimseye söyleme.” İlayda yazmıştı. Bir anlığına neden gizli buluşmak istediğini düşündüm, ama sonra düşündüm ki… belki özel bir şey anlatacak. Belki biri hakkında konuşmak istiyordur, belki Bade’yle ilgili bile olabilir. Her şeyi birlikte konuşurduk zaten. Onlara güveniyordum, en azından öyle sanıyordum.
⭐️(İlk defa yazıyorum yanlışlarım büyük ihtimalle vardır kusura bakmayın.)⭐️
