Ben Ezgi Serda 14 yaşında sarı saçlı ela gözlü bir kızım Ankara’da yaşıyorum Ve bugün ailemle tatil yapmak için Erciyes'te bulunan bir dağ oteline gideceğiz
-Ah tamam yeter bu günlük işi gideyimde hazırlanayım artık
Her zaman ki gibi muhteşem sakarlığımla eşyalarımı toplamaya çalışırken odaya biranda annem girdi ''kızım nasılsın kendini daha iyi hissediyor musun son yaşadıklarından sonra?'' iyiyim anne diyip geçiştirdim ama öyle değildim Bir şekilde valizimi hazırlayıp odamdan çıktım kendimi salona zor attım yemek yemek için mutfağa yöneldiğimde minik kuşum alara orada bebekleriyle oynuyordu ’’Minnoşum’’ diye sarıldım hemen tabii her zaman ki gibi öpücüğümü yanağına kondurup bıraktım onu Beraber mutfağa doğru ilerledik masaya oturduk yemek yedik ettik derken kalkış zamanımız geldi odama gittim valizimi indirdim tekrardan aşağıya indim arabaya yerleştirmesi için valizimi babama verdim ve arabaya bindim annemle babamda valizleri arabaya yükleyip bindi ve yola çıktık yolumuz uzundu kulaklığımı taktım ve gözlerimi kapattım ve gözümü açtığımda erciyese hoşgeldiniz yazısı parladı yüzüme hava hafif karanlıktı ama ağaçların arasındaki minik ledler açıktı bu ekstra bir güzellik katmasından bi yana büyüleyici gösteriyordu o yolu ama tek sorun şuydu yolda yoğun kar yağışı olduğu için kar arabanın boyundaydı resmen ilerleyemiyorduk buyüzden babam arabayı durdurdu ve yağışın azalması beklemeye başladık ki biranda cam da iki büyük sarı ışık belirdi ve bam diye bir ses gelmesiyle arabanın takla atması bir oldu o an gözüm kapandı ve 1 gün boyunca açılmadı taki o saate denk gelene kadar 15.45