Gece, şehrin üzerine ağır bir sessizlik bırakmıştı
otobüsün camından dışarı bakarken elindeki eski fotoğrafı sıkıca tuttu. Yıllardır görmediği o yüz hâlâ zihnindeydi. Geçmişi geride bıraktığını sanıyordu
Ta ki telefonuna gelen tek bir mesaj her şeyi değiştirene kadar:
“Beni hatırlıyorsan, bu gece saat on ikide eski konağa gel.
Gönderenin adı yoktu lara'nın kalbi hızlandı. O konağa bir daha asla dönmeyeceğine yemin etmişti.
Ama bazı sırlar, insan kaçtıkça peşinden gelirdi.
Saat tam on ikide konağın kapısının önünde durdu. Kapı kendiliğinden açıldı.
İçeriden bir erkek sesi duyuldu:
“Sonunda geldin. Lara olduğu yerde kaldı.
Bu sesi tanıyordu.
Ve yıllardır ölü sandığı adam, karşısında duruyordu.
Lara:sen olamaz sen ölmüştün hayır
Lara yere çöktü adam yanına gelip onu tutup kaldırdı
“Ölmedim, Lara.
Lara’nın gözleri büyüdü.Elindeki fotoğraf yere düştü Bu… mümkün değil. Herkes senin öldüğünü söyledi.Karan acı bir gülümsemeyle başını eğdi Herkesin bilmesini istediğim şey buydu.Peki neden yıllarca ortadan kayboldun?”
Karan cevap vermeden cebinden eski bir zarf çıkardı ve Lara’ya uzattı.
Çünkü seni korumanın tek yolu, benim öldüğüme inanmalarını sağlamaktı.Lara zarfı titreyen elleriyle aldı.Beni kimden koruyordun?”
Karan’ın yüzündeki ifade bir anda değişti.Bunu öğrenirsen artık geri dönüşün olmayacak.Lara zarfı açtı.İçinden çıkan tek fotoğrafı görünce nefesi kesildi.Fotoğrafta Lara’nın ailesi vardı.Ve arka planda, yıllardır kayıp olan başka bir adam duruyordu.
Lara:Aras, aras bu da o ne alaka benim evleneceğim adam o
Karan:bak lara seni uzun zamandir tanıyorum ama sen arasla olamazsın beni patron gönderdi
Lara:patron kim Karan ne anlatıyorsun
Demir Arven Holdingin sahibi olan
Lara:onun benle ne alakası var karan
Karan: beni o gece demir kurtardi ve ben kendimi ona adadim hatırlamıyorsun seni araştırdım ve o gece sana araba çarptığını ve hafızanı yitirdiğini daha sonradan da belli şeyleri hatirlamissin ama bazı anıları ve isimleri unutmuşsun
Eliyle arkayı göstererek şurada kutular var git ve üstünü degis sonuç olarak Demir koca iş adamı seni de hâla görmek istiyorsa kimsenin kıyafetinden dolayı kücümsemesini istemez biliyorsun hâla kırmızı çizgisi olabilirsin
Tamam diyip oraya geçtim ve kıyafetleri giyindim hepsi benim bedenimdi
Ve giyindim karenin yanına döndüm beni süzdü ve onaylayıcı bi bakış attıBöyle daha iyi,dedi Karen, hafifçe gülümseyerek. Şimdi gitmeye hazırız. aynadaki yansımasına baktı. İçinde garip bir huzursuzluk vardı. Karen’ın neden bu kadar acele ettiğini hâlâ anlayamıyordum ama geçmişim olan adamı da merak etmiyor değildim neden beni görmek istiyor ki daha sonra arabaya bindik ve ben hâla düşünüyordum Karen kapıyı açıp dışarı çıktı. Genç adam da sessizce onun peşinden ilerledi. Birkaç adım sonra Karen durup ona döndü.Hazır mısın?” diye sordu lara başını salladı ama içindeki huzursuzluk geçmiyordu.Karen elindeki küçük anahtarı ona uzattı. “Bunu sakla. Zamanı geldiğinde ne işe yaradığını anlayacaksın.Lara anahtarı aldı ve dikkatlice baktı. Üzerinde D harfi vardı.Peki şimdi nereye gidiyoruz Karen hafifçe gülümsedi
“Geçmişinin başladığı yere.”
Karen önden yürürken lara sessizce onu takip etti. Bir süre sonra eski, terk edilmiş bir binanın önünde durdular lara binaya bakıp kaşlarını çattı.Buraya daha önce geldim mi Karen cevap vermedi. Sadece kapının üzerindeki paslı tabelayı gösterdi.
lara tabelayı görünce donup kaldı.
“Mavi Köşk.”
Bu ismi nereden duyduğunu hatırlamıyordu ama içinde garip bir tanıdıklık hissi oluşmuştu.
Karen anahtarı işaret etti.
“Kapıyı sen aç.”
lara anahtarı kilide yerleştirdi. Anahtar döndüğü anda içeriden bir ses duyuldu.
“Sonunda geldin.”
İçimden bu sesi tanıyorum diye düşündüm karşıda karanlıkta bir adam oturuyordu yüzündeki tam belki degildi ama iç güdülerim beni ona itti ona doğru yürüdüm onun da ayağı kalktığını farkettim ikimiz de orta yerde buluştuk ve ben onun yüzüne baktım siyah saçlar gözleri çene hatları kusursuz du bi an içimden yüzüne dokunmak geldi ama adamı tanımıyorum yanlıştı olmazdı
Demir:Çok etkilendin herhalde
Lara kendine geldi ve gözünü adamdan çekti
Sizi tanıyor gibi hissetsem de tanımıyorum benden ne istiyorsunuz
Demir :seni