Krakenox’un fiziksel bedeni sadece bir kabuktu. Asıl tehdit, insanların zihinlerine sızarak onları birbirine düşüren karanlık enerjiydi. Herkes, zamanla kendi gölgesiyle yüzleşmek zorundaydı.
Krakenox yenilemezdi. Onu mühürleyenler de onu yok etmemişti, yalnızca geri çevirmişti. Şimdi, bu döngü yeniden başlamıştı.
Void, gücünün kaynağını fark etti: sadece hayal değil, geçmişin acısıydı. Çizdiği her yaratık, bir travmasının yansımasıydı.
Trix, öfkesinin aslında bir savunma mekanizması olduğunu fark etti.
Nora, yalnızlığın onu güçlü değil, sağır ettiğini gördü.
Ve Bonnie… o, Krakenox’un zihinsel ağına en çok yaklaşan kişi oldu. Sonunda kendi ışığını karanlığın içine feda ederek arkadaşlarını kurtardı.