Sən getdən gündən bəri bu şəhər başqa şəhərdir,
Eyni küçələr, eyni binalar, amma hər şey yad.
Mən hələ də səninlə danışdığım küçə başında dayanıram,
Sanki sən hələ də gələcəksən, gecikmisən sadəcə.
Bilirəm gəlməyəcəksən.
Bilirəm.
Amma bilmək ilə qəbul etmək arasında,
Dünyanın ən uzaq məsafəsi var.
Mən o məsafəni hər gün piyada keçirəm,
Səhərdən axşama, axşamdan səhərə.
---
Sənə yazdığım mesajlar hələ də qutusunda,
Göndərmədiyim, silib yenidən yazdığım.
Hər cümləni yüz dəfə düşündüm,
Hər sözün arxasında min gizli mənə tapdım.
"Yaxşıyam" yazsam, yalan olacaqdı.
"Yaxşı deyiləm" yazsam, vecinə almayacaqdın.
"Gəl" yazsam, gəlməyəcəkdin.
"Get" yazsam, artıq getmişdin.
Sonra heç nə yazmadım.
Heç nə yazmaq da bir cavabdır bəlkə.
Sükutun özü də danışır,
Ən acı sözləri deyir, heç nə demədən.
---
