Ve sonunda tepeye vardım. Ve mağaraya girdim. Bağırdım.
"Hey! Cadı? "
Cadının sesini duymuştum. Yanıma yürüdü ve;
"Benim yanıma çıkabilen ilk insan! Dile benden ne dilersen! "
"Kuklanın içindeki bütün ruhları kurtarmak istiyorum. "
Dedim.
"Hangi kukla? "
"Kukla katilinin kuklalarındaki insanların ruhlarını. "
Cadı;
"Sana öyle bir güç veriyorum ki, kuklaya dönüşmüş ruhlara dokunduğunda onlar insana dönüşecek! "
Ve beni aşağı paraşüt ile indirdi. Yaklaşık 2 saat geçmiş olmalıydı. Eşya satan dükkanın içine girdim.
"Sen nasıl geri gelebildin?! "
"Geldim işte. Eşyaları bırakmaya geldim. Kolay gelsin"
Dedim ve çıktım. Adam şaşkınlıkla bana bakıyordu. Hemen otele geri dönmezsin adam gidebilirdi. Otele girdim. Adamın odasının anahtarı hala bendeydi. İçeri girdim kuklaların sayısı çoğalmıştı. Tam bir kuklaya dokunacak iken yerde bir defter gördüm. Ölüm Defteri yazıyordu defterin başında. Defteri açtım. Milyonlarca insanın adı yazılıydı defterde. Ve her ismin yanında parantez içinde öldürüldü yazıyordu. Defterin en son sayfasına baktım. Annem ve babamın adı yazılıydı. Ve benim adım. Defteri yırttım. Ve kuklalara bir bir dokunmaya başladım.