Bu kol evet. Onun elleri ve sıcaklığıydı. Arkamı döndüm, teşekkür ettim. Kaçmaya çalışırken kolumu yakaladı ve beni kendine doğru çekti.
-Bu gece benimlesiniz hanımefendi. Başka evinizin olduğunu düşünmüyorum.
-Evet, yok. Ama evinizde kalmamın doğru olduğunu düşünmüyorum.
-Fikrinizi soran olmamıştı hanımefendi.
Daha adını bile bilmediğim bir insanın evinde kalmam doğru olur muydu? Ama doğrusu bu daha iyiydi. Çünki gidecek bir evim yoktu yada bir arkadaşım...
4. kata çıktık. Evin anahtarlarını aramaya başladı. Kapıyı açtı. Bir eli belinde, bir eli ile kapıyı simgeliyordu.
-Hanımlar önden. dedi.
Eve girdim. Ev temizdi. Sanırım sevgilisi vardı veya zengin. Merakımı içimde saklayamadım. Sordum.
-Evin çok temiz. Sevgiliniz var sanırım?
-Sevgilim olsaydı seni bu eve alamazdım. Sadece biraz titizim.
-Güzel. dedim.
Suratımda yalancı bir gülüş vardı.Evi gezdim. Bana kendi pijamalarından verdi. Yerim onun yatağıydı. Sanmayın ki aynı yataktayız, hayır.