Ucuz atlattım… Kimse beni fark etmedi. Bu gizli yol benim için yapılmış!
— Prensesim! Sonunda geri döndünüz!
Duyduğum sesle irkildim, arkamı dönüp kim olduğuna baktım.
— Bayan Marcella! Beni korkuttunuz.
— Öyle mi? Sizi hiçbir şeyin korkutmadığını sanıyordum. Neredeyse sokağa çıkma yasağı başlıyor. Kaybolduğunuzu düşündüm…
Ah şu alttan alta laf sokması… Artık çocuk değilim! Ormanı çok iyi biliyorum, bunu bilmesi gerekirdi ama neyse…
— He he! Ormanı iyi bilirim ben. Kaybolmam.
— Bu yaşlı kadının yerine koyun biraz kendinizi, olur mu? Yatakta yatıp sizin taklidinizi yapmak… Kralın aniden sizi ziyaret etmesinden çok endişelendim.
Sanırım bu sefer biraz geç kaldım ama bunu itiraf edemem hem ne demişler tatlı dil yılanı deliğinden çıkartır. Biraz şirinlik yapayım bâri.
— Sevgili bayan Marcella hiç de yaşlı değilsiniz. Bakın kıyafetlerim size ne de güzel yakışmış. Birlikte dışarı çıksak bizi ikiz zannederler!
— Ah şu tatlı diliniz yok mu! Sizin gibi sürekli dışarıda oynayamam. Bugün bu kadar geç saate kadar kalmamalıydınız.
— Güneşin batmasına daha çok var, yani… Kuğularla düşündüğümden fazla süre oyalanmışım.
— Kuğularla oynamak o kadar eğlenceli mi?
Hiç düşünmeden yanıtladım.
— Elbette! Bir dahaki sefere siz de gelmek ister misiniz? Size bayılacaklar!
— Bunun için zamanım yok.
Kıyafetlerime baktığını hissettim ben tepki veremeden yüksek sesi kulaklarımı doldurdu.
— Olamaz! Kıyafetleriniz kirlenmiş!
Yani… Ormanda bu gayet normal, değil mi?
— Ormandaydım. Önlenemezdi… Bana birkaç temiz kıyafet hazırlayın Bayan Marcella.
— Yine kuğularla oynamanız için mi ?
Nerden bildi!?
— He he…
— Gidip kıyafetlerinizi değiştirin. Ayrıca-
— Kimse izinsiz dışarıya çıktığımı öğrenmemeli. Ama Bayan Marcella açığımı örter, değil mi? Gidip kıyafetimi değiştireceğim!
Başka bir şey söylemesine fırsat vermeden kıyafetimi değiştirmek için odama gidiyorum...
Aynada kendime bakıyorum, o kadar da kötü gözükmüyorum be!
Üzerimdeki kıyafet, klasik zarafet ile bohem şıklığı harmanlayan büyüleyici bir victorian-steampunk havasına sahipti: İnce, krem rengi şifon kumaştan dikilmiş, kolları dökümlü ve zarif çiçek nakışlarıyla bezenmiş geniş manşetli gömleğin üzerine, vücudu tam sararak korse hissi veren koyu kahverengi, brokar işlemeli şık bir yelek oturuyordu. Bu yeleğin altından dökülen asimetrik kesimli, derin çikolata tonlarındaki uzun etek; sağ tarafından kat kat inen krem rengi dantel volanlar ve nostaljik dantel detaylarıyla zenginleşerek her adımda hareket kazanan mistik bir havaya bürünüyordu. Belimdeki ince zincir ve süs detaylarıyla tamamlanıyordu. Fena değildi, en azından az önce ormandan koşarak gelişimle biraz tezat oluşturuyordu. Yeterli.
Kıyafet odamdan çıkıp yatak odama gidiyorum, Bayan Marcella yatağımı hazırlıyordu. Kalbimde bir sıcaklık hissettim. Eğitmenim, Bayan Marcella benimle on yıldan fazla süredir ilgileniyordu. Katı olabilir ama beni yürekten sever. Beni bir anne gibi önemsiyordu. Anne… Annem ben küçükken vefat etti.
Annemi özledim…
— Bayan Marcella benimle uyur musunuz?
Cevap beklemeden koşup Bayan Marcella’ya sarılıyorum yüzünde sinir olmuş bir ifadeyle beni itiyor, her zamanki gibi…
— Yakında yetişkin bir kız olacaksınız ama hâlâ küçük bir kız gibi davranıyorsunuz.
Ah, bu aptal yetişkinlik kavramı…
— Yetişkinlik törenimden sonra da yine kendim olacağım. Hiçbir şey değişmeyecek.
Bakışları yumuşadı.
— Bence de keşke böyle kalabilseniz Prenses Solenne.
Bayan Marcella derin bir iç çekiyor, muzipliğim genelde onu rahatsız etse de bu sefer endişeli görünüyordu.
— Sorun nedir Bayan Marcella?
— Prensesim… Yakında reşit olacaksınız bunun anlamı… Krallık için daha fazla sorumluluk yüklenmeniz gerekiyor. Tasasız bir gününüz olmayacak.
— Anlıyorum… Ama reşit olma törenime daha altı ay var. Çok vaktimiz var.
Bizim krallığımızda reşitlik kavramı 23 yaştı… Ama olsun Bayan Marcella yanımda.
— Yanımda olup bana yol göstereceksiniz. Eğer birden kraliçe olursam hiç endişelenmem. Ama babamı tahttan indirmeyeceğim! İstediği kadar kral olmaya devam edebilir.
Bayan Marcella bir iç çekti. Çok garip… Beni azarlamadı. Niye?
— Sizinle memnuniyetle kalırım prensesim. Ama… Sanırım babanız size söylemedi…
Ne? Babam bana ne söylemedi?
