Eve geçtiğimde aklıma sadece onun yüzü geliyor. Yaşanan diğer anları hatırlamıyorum bile. Gözlerinde ki o bakış sanki özür diliyormuş gibiydi. Bunun imkansız olduğunu biliyorum. Çünkü silahı bana doğru tutarken, beni öldürmek için can attığına eminim .
Kendime bir kahve koyup koltuğa doğru ilerliyorum. Düşünmek istemiyorum ama aklımdan geçenleri bir türlü durduramıyorum. Gerçketen beni korumak mı istiyordu? Onu düşünmek istemiyorum. Beni korumak istese bile ne fark eder ki, o da onlardan biri.
Evde kimsenin olmaması canımı sıkıyor. Ev arkadaşım beni yalnız bırakmak istemese de bir süreliğine ailesinin yanına gitmesi gerekiyordu. Onu arayıp biraz konuşmak istiyorum. Yaşananları anlatamasam da onunla konuşmak bana iyi geliyor.
O da ne!! Tanımadığım bir numaradan mesaj geldi. *iyi misin* bu da kim ? ve nereden biliyor numaramı?
*Neden cevap vermiyorsun? Verdiğim şey...seni korkuttu mu? *
Verdiğim şey...bu o mu? Numaramı nasıl bulmuş? tabi ya, onlardan biri sonuçta. Bulması çok kolay olmuştur. Kendini suçlu mu hissediyor acaba? Neden bu kadar iyimser?
*Cevap vermezsen ...geliyorum. *
*Bekle. Sakın gelme. İyiyim ben. Verdiğin o şeyi ( bıçağı )geri istiyorsan daha sonra verebilirim.*
Daha sonra...onlar daima hayatımda yer alıyor olacaklar...ta ki ben ölene kadar.
*Geri istemiyorum...yanında taşı. Ben olmadığım zamanlarda kendini o tiplerden koruyabilirsin.*
Ne yapıyor bu? Bu takındığı tavır da ne? Bu kadar rahat konuşması canımı sıkıyor.
*Mutlaka taşıyacağım yanım da. Sizlerden korunmak için *
*...*
Son yazdığım mesajı kaç kere okudum hatırlamıyorum. Çünkü o mesajımdan sonra yazmayı bıraktı . Onu gerçekle yüzleştirdim sanırım. Bu gece uyuyabileceğimi sanmıyorum. Biraz hava alsam iyi olacak. Montumu alırken bana verdiği bıçak da orada duruyor. Onu da yanıma alıp çıkıyorum. Rüzgar esip geçerken beraberinde düşüncelerimi de alıp götürüyor gibi. Yokuşu çıkarken içime bir ürperti yerleşiyor. Takip edildiğimi hissediyorum. Arkamı dönüp bakmak istiyorum ama bu hiç de kolay değil. Git gide yaklaşıyor.Adımlarım nasıl bu kadar hızlandı bilmiyorum. Koşmam gerekiyor mu?
Kolumdan tutar tutmaz, bıçağı cebimden çıkarıp ona doğru tutuyorum. Hızlıca geri çekiliyor. Ben şaşkın ve korku dolu gözlerle ona bakıyorum. Bu o...burada ne işi var...neden beni takip ediyor?
*Korkma benim. Elindeki...nasıl ve ne zaman kullanacağını iyi biliyorsun.*
Bıçağı yavaşça indiriyorum. Korkma mı...Benden ne istiyorsun? diye bağırmak istiyorum.
*Burada ne işin var? Neden beni takip ediyorsun?*
*Saat kaç haberin var mı...Neden tek başına dolaşıyorsun?*
*Yeter artık, benden ne istiyorsun?* Sonunda sorulması gerekeni soruyorum. Yüzünde oluşan ve sürekli değişen ifadelerini bir türlü çözemiyorum. Bana doğru yaklaşıyor .
*Benden korkuyor musun ? *
Neden bu kadar yakın. Geri çekilmem gerek...
*Senden bir şey istemiyorum. Seni korumam gerektiği için burdayım. *
*Korumak mı...Neden koruman gerekiyor?Sen...*
*Özür dilerim. O gün sana doğrulttuğum silah için ve seni korkuttuğum için. *
Özür diliyor...Neden tek kelime bile çıkmıyor ağzımdan. Üstelik içimde oluşan bu his...Dur artık!
*Bir daha bu durumları yaşamaman için elimden geleni yapıyor olacağım. *
*Neden ama...bunu yapmak zorunda değilsin.*neden mi...gerçekten sorulması gereken bu mu. Sesime ne oldu, neden bu kadar yumuşak...Onu kendimden uzaklaştırıp hızlıca eve gitmeliyim. Hemen!
*Bir nedene mi ihtiyacın var? Beraber buluyor olacağız...zamanla.*
Beraber...bu bir şaka olmalı hemde acımasız bir şaka . Benimle dalga mı geçiyor yoksa. Sonunda onu kendimden uzaklaştırıp eve doğru yürümeye başlıyorum. Beni takip ettiğine eminim. Kapıyı açıp tam içeri geçiyorken arkadan gelen sesi...
*Onlardan biri olmadığımı sana kanıtlamama izin ver.*
İçeri geçtiğimde hâlâ şoktayım .Tüm bunlar gerçek mi bir türlü inanamıyorum. Söylediklerinde ciddi mi yoksa benimle dalga mı geçiyor anlayamıyorum. Gelen mesaj yüzümü gülümsetiyor.
*İyi geceler .*
Ayna da kendime bakarken kontrolü kaybettiğimi fark ediyorum.
Yüzümde gülümseme oluşturan, içimde hiç de tanımadığım bu hissi ortaya çıkartan bu yüz, hayatımı nasıl şekillendirecek gerçekten merak ediyorum...
