Tan yine tığ gibi
Sızlatıyor içleri
Kalpler yine buz gibi
Parçalıyor diğerlerini
Düşler yine güz bahçesi misali
Sessiz oturan çocuk gibi
Bekliyorum Hala izbeliğimi
Bekliyorum hala eskileri geçmişimi
Akmayı bekleyen yaş ve sevda cümbüşlerimle.
Sızlayıyor içler yağıyor yağmür .
Batıyor güneş günden güne .
Yok olmayı bekleyen acılar yine kanıyor yine kanatılıyor .
Susturuluyor ağızlar
Bağıtma sesleriyle
Doluyor gözler silahın ateş almasını bekleyen mermiyle .
Soluyor gülüşler diğerlerinin alışagelmiş korkularıyla .
Yine bağırılıyor yine inletiliyor her yer .
Gözler yine arıyor sevdiklerini
Açılıyor boşluklar
Arzulanıyor ölüm
Dikiliyor dikenler
Ve elde kalıyor yanlızlık,
Düşlüyorlar hayallerini , bu kainatı mazide kalmış düş bahçesini anlıyorlar bir kez daha kendilerini affedemediklerinigörüyorlar hala düzelemediklerini ve anlıyorlar anlaşılıyor hayatı kabullenemedikeri .
Boşluktayım hiç kapanmayan boşlukta
Sızlıyorum hiç dinmeyen ağlamamla
Kanıyorum kanıyorum boşluta
Yorgunum yorgunum ağlamamla
Yıkılmışım sanki boşlukta
Kimsesiz,duygusuz ve sualsiz
Yine arzulamışım toprağı habersiz.
Sessiz , yorgun ve ıssız yanlıkta.
