İçeriğe geç

Kronol

Bölüm 4 · 7 dk okuma

Kronol

Bölüm 4

4-

|✩Ertesi Gün! |

Eftal ilk dersin matematik olduğunu duyunca kafasını sıraya gömüp uyumuştu. Sarı saçları, camdan gelen ışıkla parlıyordu. Reika ise dün laf yemesine rağmen bugün çok rahattı. Demek ki bu ilk değildi.. Ya da iyi bir aileye sahipti.

Sırama vuran el ile gözlerimi yukarı çevirdim. Bu aptalca hareket de neydi?

"Sorun ne?" deyip kaşlarımı çattım.

Aoto hızlıca "Momoyama Predators'a katılıyorsun! Sana ihtiyacımız var Erika." dedi kaba bir sesle. Ney?!

"Pardon?"

Beklemediğim bir teklifti! Eftal ile kavga edeli bir gün olmamıştı ve şimdi, beni takımlarına almak için çabalıyorlardı. Bunun kaynağı Shou'nun zorbalaması mı, erkeklerin hızlı unutarak karar değiştirmesi mi..

"Yıkıl karşımdan Aoto." dedim soğuk bir sesle. Geleli gerçekten bir hafta zor oldu, bu cüce ile uğraşıyorum!

"Red yediğin takımlara itafen, kendinden bu kadar emin konuşma."

Söylediği şeyle kaşlarım çatılmıştı. Bana yeteneksiz demeye falan mı çalışıyor bu besleme?!

Tam ağzına çarpmak için diklendiğim sırada, Aoto'nun kolu havaya doğrulmuştu ve çocuk "Ya yapma!" diye söylenmişti. Kolunu havaya kaldırıp, geri geri çekerek onu muhattabım olmaktan çıkaran Jacin ise yapma deyişini takmamıştı. Tanrım! Birbirlerine karşı ne kadar kibarlar.

"Erika, takımı ve durumu biliyorsun. İster katıl, ister katılma. Fakat Aoto'nun dediği doğru. Sana şu an ihtiyacımız var. Söylediği aptalca şeyleri takma." dedi.

Yutkunup gözlerimi Jacin'in elinden kurtulmaya çalışan Aoto'ya çevirdim. Ardından tekrar Rhines'a baktım. "Bilemiyorum Rhines. Düşünüp sana haber veririm."

Aslında düşünmekten kastım, Reika ve Eftal ile konuşmaktı. Ayrıca, bu saçma kavgaya beni katıp katmayacaklarını da düşünmeliydim.. Çift kişilik oynuyor gibi gözükürsem, zaten yeni olduğum bu olayın içinde fakat basardım.

Jacin gülümseyerek başını salladı ve Aoto'nun havaya kaldırdığı kolunu bıraktı. Aoto söylenerek Shou'nun yanına giderken, Jacin kolumu tutup eline kalem aldı. "izninle?" dediğinde amacını anlayamamıştım. Sadece başımla onayladım, o da koluma numarasını yazdı.

...🩰

Eftal ve Reika, anlattıklarımı gerçekten yadırgamadan dinlemişlerdi. Eftal elindeki çileğin sapıyla oynayarak "Bizi dert etme Erika! Zaten diğer takımlardan red yemiştin. Bu senin için bir fırsat." dedi. Gülümsediğinde Reika da kızı onaylamıştı. "Kesinlikle! Onlarla konuştuğun için bizimle aranda bir soğukluk olmayacak. O kadar çocukça şeylere kaçmayız!"

"Teşekkürler kızlar." dediğimde Reika gülümsemişti. "Hadi yaz Rhines'a"

Başımı sallayıp kolumdaki numarayı telefona girdim. Ben çocuğa tekliflerini değerlendirdiğimi söylerken, Eftal "Karşı karşıya oynarsak, düzgün oynayabileceğimi sanmıyorum!" diye sızlanmaya başladı.

Reika kızı onaylayıp maçın tuhaf olacağını söylerken, yanımızdaki sandalyenin çekilmesiyle kafamı yukarı kaldırdım. Kim çıkarsa beğenirsiniz, Kaure!

Reika "Selam Kaure?" dedi sorgular şekilde. Sanırım ikisi de bu çocuğun burada ne işi olduğunu merak ediyordu.

Eftal de çocuğun aniden masaya dahil olmasının aptalca olduğunu belli etmeye çalışarak agrasif şekilde konuşuyordu ama Kaure aptalı kızı sallamıyordu.

Ortamı yumuşatmak istercesine öne atıldım. "Biliyor musun Kaure, Predators'a katıldım!"

Kaure tuhaf bir şekilde bana dönüp "Senin adına sevindim! Ama, dikkat etmelisin." dedi. Ne samimiyetsiz bir 'senin adına sevindim' deme şekli bu böyle.

"Teşekkür ederim. Dikkat edilecek bir iey yok bence?!" dedim imâyla. Çocuk arkasına yaslanıp "Bilemiyorum" dedi.

Eftal "her neyse, gidelim biz?" dediğinde bizi buradan kurtarmak istediği belliydi. Kaure "Bende gideyim o zaman" deyip aniden masadan kalktı. Bu çocuk gerçekten npc?!

Reika atıldı. "Tanrım, tam bir dobra!"

Eftal göz devirdi. "Al benden de o kadar!"

"Bırakın şunu.. " dedim ve ikili susup yemeklerine döndüler.

...🩰

Okul çıkışı kızlarla ayrılmıştık. Onlar kendi antrenmanlarına, ben ise kendi antrenmanıma gelmiştim. Acaba onlarla aynı takımda olsaydık, şu an nasıl olurdu?

Shou'nun konumunu attığı park'a giderken, Kaure'nin sebepsiz endişesini düşündüm.. Sahi, Reika'ya takımda ne yaşattılar ki bana ne yaşatacaklar? Benim Eftal ve merağım için olayı ara. ştırmam neden onu ilgilendirsin ki?

Parka geldiğimde etraf boştu. Belki de erken gelmiştim..

Topumu yere bırakıp, olabildiğine kendi kendime oynamaya çalıştım. Eskiden Zack vardı. Hiçbir zaman tek oynamama izin vermeyen köpeğimdi.

Karşımda, benden oldukça uzakta olan iki ağaca baktım. Onların arasını kale belirlediğim gibi, topa sertçe şut çekmiştim.

Hızla kaleye doğru gidiyordu ki, topuma aniden çarpan farklı bir topla bambaşka bir tarafa fırlamıştı. Biri isabetli bir şekilde ilerleyen topumu vurup uçurmuştu!

Hızla ikinci topun geldiği yöne baktım. Bunlar üçüzlerdi.. İlk onların gelmesi isabet oldu!

"Sorun ne?" deyip bana doğru attıkları topu geri gönderdim.

"Bir sorun yok. Topuna çarpmamızdan da anlam çıkarmaya çalışmazsın herhalde." dedi imayla Ryuuji. "Bu kadar mı korkuttuk seni?"

Gözlerimi kısıp çocuğa ister istemez tiksintiyle bakmıştım. Bu saçma düşünceyi üretmeleri?

Ouzou, onlara geri gönderdiğim topla uğraşmaya başladı. Topu kırmızı kramponunun ucuyla itip kakıyordu. "Aynı takıma gireceğiz fakat bizim cinayet işlediğimizi düşünüyor. "

Sinirle çocuğa dönüp sesimi biraz yükselterek "Kimse sizin hakkınızda saçma şeyler söylemedi. Eftal de Hiç bir şey bilmiyor. Sizden korkan falan da yok. Bu kadar kafada kurmayın." dedim.

Ouzou gözlerini sakince yummuştu, geri açtığındaysa attığı ters bakış sıçtığımın resmiydi. "Onların yalanlarına ortak olma Takatou!"

Önümde duran topa baktım. "Eftal'in bilmediğini söylüyorum," Furuya'yı taklit ederek "takım arkadaşı olacağız fakat yaptığımız tek şey yalanla iftira atmak!" deyip gelen sinirle topu kırmızılıya doğru sertçe şut çekmiştim. Fakat sanırım dozu ayarlayamamıştım. Çünkü beklediğimden daha hızlı gidiyordu.

Göz açıp kapayıncaya kadar, çocuk sertçe topu yukarı fırlatmıştı. Top ona çok sert gitmişti, o da fazla sert vurunca toptan dehşet bir ses çıkmıştı. Topun ona çarpmaması yeterince sinir bozucuydu.

Top, sertçe yere çarptığında tekrar yukarı sekmişti, şimdiyse Kota'nın üzerine gidiyordu. Kota hırsla inleyerek topa bana doğru şut çektiğinde öleceğimi düşündüm..

Hızla yere eğilip kendimi kurtardığım sırada, top kale belirlediğim iki ağacın arasına uçmuştu. Bu da neydi..

Yerden çocukları izlemeye başladım. Kalbim korkuyla deli gibi atıyordu.. O ağır topu patlatacak seviyede sinirli miydiler? Kendimi kurtaramasaydım, o topun zarar vermesi üçünü tatmin mi edecekti?

Arkamdan gelen tanıdık sesle rahatça nefes vermiştim. "Kota! Ne yaptığınızı sanıyorsunuz?!" demişti Jacin. Sebepsiz tek güvendiğim kişiydi.

Kota "Kendi kaşındı!' diyerek arkasını döndü. Ben mi kaşınmışım? Tanrım!

Gözlerimi Kota'dan ayırdığımda, önüme el uzanmıştı.

"Teşekkür ederim Shou" deyip uzattığı elinden destek alarak ayağa kalktım. Shou cevap vermedi ve üç egoistin gidişini izledi.

Jacin kolumu tutup beni yakındaki banka çekti. Usulca oturup konuşmasını bekledim.

Jacin sakince konuşmaya başladı.

"Reika'nın belki de sana bizden uzak durmanı söylemesinin sebebi buydu."

"Reika bana öyle bir şey söylemedi." dediğimde ise hiç konuşmamışım gibi devam etti.

"Olayı sana anlatmam pek doğru değil ama sanırım artık sende bu işin içindesin."

Kendimi geri çektim. "Ben sadece Eftal'in bir şeyleri anlamlandırmasına yardım etmek istiyorum. Belki de saçma bir nedenle yaptığınız kavga yüzünden Eftal takımını, en yakın arkadaşlarını kaybetti. Seni kaybetti Jacin."

Jacin gözlerini karşımızdaki ağaçlara dikti. "Kendine dikkat et Erika. İyi akşamlar." dedi ve yanımdan kalkıp Shou'yu da alarak uzaklaştı.

Hay ananı.

...🩰

Eve geldiğimde aileme takım bulup girdiğimi anlattım. Benim adıma çok sevindiler ve sonunda mağaramdan çıkabileceğime dair tuhaf şakalar yaptılar.. Bilmiyorlar ki 20 dakika öncesinde yeni takım arkadaşlarımla, birbirimizi dağıtmak için top manevrası yaptık.

Odama çıktım ve telefonumu açtım. Sebepsiz bir sürü bildirim vardı.

Bildirime baktım "Momoyama'nın götüyanıkları ve Wisteria Erika" adlı bir gruptan bir sürü mesaj gelmişti.

Hızlıca bildirime girip mesajları okumaya başladım..

|•🐽

/Momoyama'nın götüyanıkları🤬 ve Wisteria Erika❤️‍🩹🎀\

Aoto: Bu grubun adı ne yeni gelen kişi için bizi nasıl satarsın??

Shou: Kıza götüyanık mıe deseydim😊

Aoto: Bize niye diyorsun geri zekalı

Shou: Sizö zelsiniz 🥹🫦

Aoto: Host amk ben yer miyim

Shou: Bilmem kül yutmaz mısın😻🥵

Ryuuji: Lan

Sapılıklık yaptığınız gruba mı aldınız gerçekten?

Shou: Bence Erika bunları yakacak bir kız değil.

Grubun adını çüksüz nuri Erika yapsaydım da bir şey demeyecekti

Erika : Çüksüz nuri'n miyim🙂🙌🏿

Shou :Erika sahabem

hoş geldin

Kota: Hos geldin Erikq

Erika: lan

-Bu mesaj gönderilemedi.-

Sen ne alaka oc kota sabah basımır yaracaktın pic🤨🤨

-Bu mesaj gönderilemedi.-

Aoto: نسزميصظميظصم!!!!

Erika: Bana Arape demeye mi çalışıyo..

Ryuuji: Hayır kendi aralarında eğleniyorlar..

Jacin: Klavyelerinir arapça yapıp sonra normal klavyedeki harflerin yerinde olan harflere basıpo Konsuyorlar. Kendi dilleri işte.

Ouzou: Kota bizimleö böyle anlasamıyor amk.

Aoto: Kıskan bitch

Ouzou: Ruh hastası.

-Erika yarın günlerden ne?

Erika : Bunu banao sorma sebebin ne?

Her neyse. Haftasonu?

Ouzou: Antrenmana yarın on buçukta başlayacak.

Erika: Anladım.

√√

Antrenman saatini anladım amaz sizin sabah soğuk akşamı sıcak saçmalığını anlamadım!

-Bu mesaj gönderilemedi.-

Kota: Çok cıvıttık yeter.

Aoto: Tamam sus.

Shou: İyi geceler,

Yarın görüşürüz!

...🦩

Shou'nun yazdığını beğenip telefonu bıraktım. Ciddi ciddi bir günde takıma girmiştim ve bunun için dilekçe göndermemiştim..

Asıl değişik kısım, her şeyi direkt unutmalarıydı. Bugün gerçekten tuhaftı. Unutmayacağım günlerden biriydi. Topum, asla geri gelmedi.

...🌴

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.