**Neraba canlar, nasılsınız? İyi misiniz? Baştan söyleyeyim, biraz spoiler var; okumak istemeyen geçsin.**
**Emma**
---
**Emma**: Aşalım, herif! Sıfatına sıçtım. Şuradan bir çıksam seni köpek yemi edeceğim. Beni satacak sın, öyle mi? Sataş, göreyim.
**Abi Herrey**: En acımasız krala bir kutu. Altın için sattım seni. Anca zaten değerin o kadar eder. Seni seviyorum, belli ki daha önce karalardan biri ile konuştun.
**Emma**: Hayır, sanane! Hem bunudan. Sen asıl mevzuya gel. Sen beni nasıl satarsın?
**Abi Herrey**: Önce anlaşma yapacağız ve sen de kabul edeceksin. Yoksa zehirli sarmaşık getirtirim. Biliyorum seni onlara, alerjin var. Ölüme kadar gidiyor eğer uslu durmazsan, sonuçlarına katlanmak zorunda kalırsın. O kralla evleneceksin.
**Emma**: Hayır, ben kimseyle evlenmeyeceğim. Ben istemiyorum.
**Abi Herrey**: Evleneceksin. Hata, bu gün gidiyorsun. Sende. Kurtuluyorum küçük kardeşim, bu arada sakın kaçmaya çalışıp buraya gelip beni öldürmeye girişme. Yoksa seni öldürme hakkım var.
**Emma**: Tamam, pislik! Sırf o bahçe için yapıyorum. Sakın unutma, girmeye bile tenezzül etme çünkü mayın büyücüleri var ve ben hariç kimse giremez.
**Abi Herrey**: Merak etme, girmem bahçene.
**Emma**: Çıkar artık senin şu pislik suratını göremiyorum.
**Abi Herrey**: Askerler, küçük kardeşim. Çıkarın ama dikkatli olun, saldırabilir.
Abi Herrey arkasını dönüp giderken askerler beni kollarımdan tutup bir köleye doğru götürdüler. On beş gün boyunca işkenceye uğradım ve her yerim yara bere içinde. Kimse karşı koyacak gücüm yok.
**Asker**: Kral üstünüzü giyinmenizi istedi. Hizmetliler birazdan burada olur.
**Emma**: Tamam, çıkın odadan dışarı.
Çok sinirlendim. Beni hiç tanımadığım biriyle evlenmek zorunda kaldım. O orman, annemeden tek hatıra. Bir koruyucusu var; her koruyucu, o orman için ne olursa olsun yapmak zorunda. Yapmasa, koruyucu olma hakkı elinden alınır.
Kapı tıkladı ve kapıya döndüğümde hizmetliler gelişti.
**Hizmetli**: Efendim, hazırlamanız lazım. Müstakbel eşiniz sizi bekliyor.
**Emma**: Tamam, hadi bitsin şu iş. Burada kalmaktan sıkıldım.
(Birkaç saat sonra)
Üstümdeki gelinlik, benim kefenim gibi. Ben ise içindeki bir beden.
**Hizmetli**: Efendim, çok güzel oldunuz. Aşağıya inmeli misiniz yoksa zorla götürecekler sizi?
**Emma**: Şu saçmalık bir an önce bitsin. Tamam, kimseye bir şey yapmayacağım.
Yavaş yavaş odadan dışarı çıktım. Sonra merdivenlerden inip saraya girdim. Bir an önce kurtulmak istiyorum bu saçmalıktan. Karşımda, arkası dönük bekleyen biri vardı. Ayak seslerini duydum; döndü. Yüzünde beğenmiş bir ifade vardı. Evet, yakışıklı bir krala benziyordu. Ama bu ömür, onunla geçirmek zorunda kaldım. İnşallah iyi biridir.
**Abi Herrey**: He, sonunda geldi. Al, tepe tepe kullan.
**Ares**: Kraliçem hoş geldin.
Çok da samimi olmayan bir gülümsemeyle karşılık verdim ve konuşmaya başladım.
**Emma**: Neraba ben?
**Ares**: Emma ismini biliyorum.
Ben ufak çaplı bir şok yaşadım. İsmi nereden biliyordu ve beni nereden tanıyordu?
**Ares**: Artık saraya gidelim. Bizi bekliyorlar.
**Abi Herrey**: Hadi, bir an önce törene gitmemiz gerek.
**Ares**: Kraliçe, önden buyurun.
Ben yine aynı şekilde samimi olmayan ama yine de ayıp olmasın diye gülümseyerek karşılık verdim. Mutsuz sayılmazdım, ilk izlenim kibar biri gibi. İnşallah hep böyle olur, yoksa yandım.
(Birkaç saat sonra)
**Peder**: Gelini öpebilirsin.
Ares tam bana hamle yapacakken, ben geri çekildim. İstemiyorum beni öpmesini. Biraz bozuldu ama hemen toparladı kendini. Bana bir bakış attı, sanki "Saraya nasıl olsa görüşeceğiz" der gibi bakıyordu. Birkaç kişiyle görüştü ve atların yanına geldim de.
**Emma**: Giderken Pegasus alalım, Ares.
**Ares**: Pegasus kim?
**Emma**: Atım, gizli bahçeye gitmem gerek.
**Ares**: Ben sonra aldırtırım.
**Emma**: Siz giremezsiniz oraya. Ancak benim girme iznim var.
**Ares**: Neden, senin bir özelliğin mi var? Ben bilmiyorum.
**Emma**: Ben ormanın koruyucusuyum ve kraliçesiyim. Benden başkası giremez. Askerlerini tehlikeye atmak istiyorsan, gönderebilirsin ama ölüsünü bulursun.
**Ares**: Abin haklıymış, sen çok tehlikelisin. Ben sana başka at bulurum.
**Emma**: Hayır, yoksa gizli bahçeye giderim. Atımı istiyorum, ondan başkasını istemem. O benim için çok özel.
**Ares**: Onun da mı güçleri var?
**Emma**: Hayır, o sadece benimle onun arasında olan bir şey. Ben atımı almadan saraya adımımı atmam.
**Ares**: Tamam kraliçe, sen ne istersen o. Ama ben de oraya gireceğim.
**Emma**: Of, tamam. Hadi gidelim.
Askerler buraya geldim, Eros'u getirin.
**Asker**: Emredersiniz, kraliçem.
Asker gittikten sonra Ares konuştu.
**Ares**: Benim atıma binebilirdin, neden binmiyorsun?
**Emma**: Ben her ne olursa olsun atlarımı bırakmam. Bu insanlar benim için çok özel.
**Ares**: Tamam ama benimle binmen daha doğru olur.
**Emma**: Tamam ama arkaya sen binersin, atı ben kullanacağım.
**Ares**: Öne binebilirsin ama atı ben kullanacağım.
**Emma**: Tamam, hadi ben burada boğuluyorum. Yeter, bu kadar sürede kaldım.
Herkes atlarına bindi, ben öne bindim, o arkama ama ben hiç mutlu değilim. At binmeyi çok seviyorum. Birkaç saat sonra bir nehrin kenarında durduk.
**Ares**: Biraz dinlenelim, sonra bir daha yola çıkalım. Ben biraz gölete giricem, isterse. Sende gir, benden sonra ben beklerim seni.
**Emma**: Sen gir, ben biraz uyumak istiyorum. Kafam ağrıyor, yolculuk yordu.
**Ares**: Eğer sen girmeden ben seni o nehire sokarım. Senin tercihin, zaten kafan ağrıyormuş, rahatlarsın.
**Emma**: Zorlamasan olmaz mı? Çok yorgunum, biraz uyuyayım geçer.
**Emma'nın iç sesi**: Neden girmediğini bir bilse nolur? Hayal gücüme almıyor o yara izlerini görmemesi lazım. Birazdan bir bitki bulup iyileştirir.
**Emma**: Öyle ama ben bilmesin istiyorum.
**Ares**: Emma? Emma? Emma, iyi misin?
Başım bir yanda döndü, dengemi sağlayamadan yere düşüyordum. Tam o an beni Ares tuttu, kucakladı.
**Ares**: Dikkatli ol.
**Emma**: Bir yanda başım dönmeye başladı, ben ne yapayım?
**Ares**: Sözümü dinle, işte gel gir şu gölete.
**Emma**: Zorlama, istemiyorum. Zorla mı?
(…………….)
---
**Beni takip etmeyi unutmayın canlarım