"Moren kızım kılıcı daha yukarıda tutacaksın bak bana", babamın sesiyle ona doğru döndüm babamın karşısındaki rakibi zor durumda gözüküyordu. Babama kocaman gülümsedim o iş bende sen merak etme baba gülüşüydü bu. Birden elimdeki kılıcın yere düşmesiyle irkildim. Prens Barkan "Ben kazandım,ben kazandım" diyerek bağırıyordu. Sevinç çığlıkları atıyordu. " Ama bu sayılmaz ben babamla konuşuyordum." Barkan " neden sayılmasın ki odaktan uzaklaşırsan savaş meydanı seni affetmez asker! ",dedi . Ben amalara başlamıştımki babam yanımıza geldi. Ve bizim boyumuzun hizasına kadar eğilerek "Prens Barkan doğru söylüyor Moren, savaş bunu kabul etmez odağından sakın uzaklaşma tamam mı benim güzel kızım diyerek beni gıdıklamaya başladı. Bende kahkahalırmla bütün sarayı inlettim. Gülmeyi zar zor kesebildiğimde babama doğru baba ben odaktan uzaklaşmıyorum bak diyerek yere düşen kılıcımı alp Barkana doğru hücum yaptım. Barkanın dikkat dağınıklığından faydalanarak kılıcını yere düşürdüm. Barkan bana bakarak iyi iş çıkardın seni büyüyünce askerim yapacağım dedi babam bu duruma kahkahalarla güldü...
Yataktan sıçrayarak uyandım. Bu anı o kadar geçmişte kalmıştıki hafızamın derinliklerinden tekrar gün yüzüne çıkması beni mutlu etti. Babamı artık sadece rüyalarımda ve anılarımda görebiliyordum. O yoktu. Zaman her şeydir ama bende bu işe yaramamıştı. Çünkü gizemli bir ölümdü babamın ölümü. Rüyamda Barkanla yaşadığım küçüklük anınıza görmüştüm. Askerim yapacağım demişti. Bugün ise onun taç giyme töreni. Kral olduktan sonra ilk iş görev dağıtım yapmasıydı. Askeri eğitimi küçük yaşımdan beri alıyordum. Barkan bir prensti askeri eğitim almıştı ama onun dışında tarih, din, edebiyat, derslerinde ağırlık verilmişti. Benim ise en büyük öğretmenim babamdı bana askeri dersin yanı sıra elflerin tarihi gibi atalarım hakkında ve şuanki konumumuzu nasıl elde ettiğinizde ilgili bilgilerde öğretmişti. Kitaplıkta tarih sahneleri insanlara göre şekillensede nadir kitap serisi vardı babamın bu benim için çok özeldi. Tarihim hakkında bilgi edinmek. Çan sesleriyle irkildim. Bütün kralllık çan sesleriyle dolmuştu. Bu demek oluyorduki Barkan yarım saat sonra kral oluyordu. Yataktan koşar adımla kalktım. Resmi komutan üniformasını hızlıca giyindim. Barkanın yanında olmalıydım Odamdan çıkıp onun odasına koştum kapıyı açtığımda ise Barkanı bulamadım odada, oda boştu . Sanki Barkan bu odada hiç kalmamış gibi aklıma Barkanın artık Kral olduğu geldi ve odasının değişmesi çok normaldi. Çünkü artık Barkan kraldı. Bende onun askeri. Törenin gerçekleşeceği alana gittim bende. Barkan orada bütün ışıltısıyla bekliyordu. Onu gördüğümde heyecanlanmamak benim için mümkün değildi. Mavi gözleri ve siyah saçları sanki diğer günlerden daha parlak. Beyaz teni ışıldıyordu adeta. Beni gördüğün de yüzüne bir gülümseme yayıldı. " Askerim nerede kaldın böyle beni bugün yalnız bırakacaksın sandım biran" eşlerim derdi hep bana küçükluğumizden beri değişmeyen şey. Ona doğru eğilerek " Kralım lütfen bağışlayın uyuya kalmışım" diyerek abartı bir eğilme yaptım
O da bana abartı bir şekildi " affedildin ama bir dahakine nint nint " dedi ve gülmeye başladık. O sırada ise yanımıza karşı krallığın prensesi güzelliğiyle bilinen joseph geldi. Barkanla konuşmaya başladılar. Joseph ile Barkan siyasi açıdan hep birbirlerine yakın olmak zorundaydılar. Bunun farkındaydı her ikiside. Bu onlar için bir görevdi. Bunu bilsem de Barkanı kıskanmamam mümkün değildi. Joseph beni fark ederek "aaa moren bana bir iyilik yapar mısın askerlerimden birini babama yollayıp yolculuğumun sağ salim geçtiğini haber ver". Ne kadar iyilik yapar mısın diye cümleye başkadıysa da sonunda emir vermişti joseph buydu işte bir soylu. Ben ilk once barkana baktım. Çünkü ondan alırdım emirlerimi ancak Barkan kafa saladığında ise tamam diyerek josephin askerlerini bulmaya gittim askeri bilgilendirdikten sonra biri tarafından adımın fısıldadığını duydum moren moren...Tam arkamı dönecekken biri tarafından çekilerek sarayın kuytu köşesinde kendimi buldum. Beni çeken eli bükerek ani bir refleksle etkisiz hale getirdim. Büktüğüm elin sahibine baktığımda yaşlı bir kadının olduğunu fark ettim. Hemen elini bıraktığımda özür dilerim kadın ose hızlıca konuşmaya başladı. Dinle Moren ben elf marry teyzen burda olmam hatten seninle görüşmem bile yasak. Ama soyumuz senin elinde baban çok iyi bir askerdi baban elf ırkının yok olması yolunda olduğunu fark etti. İnsan ırkı elfleri bir silah aracı olarak görerek onları kendi acımasız savaşlarına alet ettiler baban bu düzenin daha detayına indi bilmemesi gerekenler ve onların katı kurallarını çiğnedi. Bunun sonucunda ise bu krallık tarafından öldürüldü.
Ne babamı krallık mı öldürdü?
Marry teyze kafasını sağlayarak " zaman kısıtlı benim tatlı Moren'im babanın kütüphanesine gittiğinde yeşil kitap o kitaba bak zihninde çok soru işareti var biliyorum ama bu soru işaretlerini baban cevaplayabilir ancak sakın ama sakın bir şey bildiğini belli etme odaktan uzaklaşma .
Marry teyze bir anda kaybolmuştu. Arkamdan bir ses " Moren nerelerdeydin bu ses bu ses Barkanın sesiydi
