İçeriğe geç

Kraliyet Soyundan Gelen Savaşçı

Bölüm 8 · 2 dk okuma

Kraliyet Soyundan Gelen Savaşçı

Bölüm 8

Gerçek yüz

yemeğimi bitirip lucasa dönüp baktığımda yanında bir kız görmüştüm umursasamda umursamıyor gibi yapıp yemek tabağımı bırakıp çıktım bahçede yürümeye başladım etraf oldukça güzeldi ve ardinda siyah saçlı topuzlu kafasında taç olan güzel bir elbise giymiş birini gördüm bana doğru dönüp baktığında mavi gözleri ile beni dikkatlice süzdü galiba bu Elisaydı meydana gitmek için kapıya yürüdüğümde kraliçe bana seslendi

Kraliçe : Gelirmisin buraya savaşçı

ona doğru yürüyüp yaklaştığımda yanında ki asker bana selam vermek için boyun eğdi ve gözlerimi tekrar kraliçenin üzerine getirip bende boyun eğerek şöyle cevap verdim

buyrun kraliçem bir isteğiniz mi vardı

eliyle kılıcımı tutup

Elisa : Bu kılıcı nerden buldun nerden aldın cevap ver bana diyerek sesini yükseltti

annemin kılıcı olduğunu soyliyemezdim benim olduğumu anlarlarsa kraliçe beni burdan kovardi belki inanmazlardı bile

ben : yıllar önce çocukken bi taşa sıkışmış şekilde buldum ve aldım

kraliçe yüzüme sert bi tokat indirdiğinde yüzüne sert bakışlarımı çevirdim

kraliçe : alın bu kızı gerçeği söyleyene kadar ne yaparsanız yapın askerler krala da haber verin

dediğinde askerler kolumdan tutup sürüklediler ve beni kırmızı ışıkların olduğu hastane odasi gibi bir yere sokup ellerimi ayaklarımı kelepçelediler kurtulmaya çalışsamda kurtulamadım kraliçenin askerleri

asker : sen kimsin asenaya naptın

diyip yüzümü karnımı yumrukladiklarında devrilip kan kustum ardindan kraliçe geldiğinde beni saçlarımdan tutup kaldirip yüzüme baktı ardından da kral demir geldi ve bana yaklaşıp dikkatlice bakip ellerimde ayaklarimda olan demirleri çözüp elisaya sesini yükseltip bağırdı

Kral : sen benden habersiz ne yaptığını sanıyorsun kız asenanin kaybolduğu günden küçük bebekken mi asenayi tehdit edip kaçırdı sence bir daha benden habersiz birinin kılına zarar verirsen zindani boylarsın

dediğinde kraliçe sinirlenip çıktı askerlerde onun ardından çıktığımda odada kral la tek kalmıştık

kral : üzgünüm kızım koruyamadım anneni

ben : ne beni taniyor musun annemi de mi

kral: ben neler olduğunu bilmiyorum ama annenin beni terk etmediğini elisanin oyunu olduğunu biliyordum senin geleceğini de biliyordum dikkatli ol

diyerek çıktığında ağrıdan kalkamadım konuşamadım heryerim kan içerisindeydi gözlerimi bile zar zor açık tutuyordum ve kapı sesi bana yaklaşan adım seslerini duyduğum da kim olduğunu öğrenmek için kafami kaldirdim

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.