Size eşlik edicek şarkı:Teenagers/My Chemical Romance
Keyifli okumalar~
----------
Meraba...Benim adım Bella Bell! Babamdan aldığım kumral saçlarım ve annemden kalma bal rengi gözlerim var. 7.şehirde soylu bir ailenin tek kızıyım. Annemi neredeyse hiç tanımadım. Yani sadece 3 yıl yaşadım onunla. Muhtemel hayatta ama bana onu hep 'ölü diye anlattılar. Ama sağolsun hayatımdaki kişiler bana gerçekleri hiç anlatmadılar...
Sonuçta babamın biricik prensesi,büyükannemin ve büyükbabanım göz bebeği olan tek kız torunları,halamın ve amcamın tek kız yeğeni,teyzemin ablasından kalan tek şey...Yaşadığım konağın neşe kaynağı ve tek prensesi...
Sabah kalktığımda çok heyecanlıydım.Çünkü yarın ülkenin işk ve tek Kraliyet Elemet okulunun seçmeleri var.2 aylık eğitim sonrası bugün seçme sınavları var.Lavaboya uğradıktan sonra aşağı mutfağa indim.Halam beni görünce alnımdan öptü."Bugünde çok mutlu uyanmışsın küçük perim"dedi bir yandan küpesini takmaya çalışıyordu."O seviyesiz pislik yuvalarıyla 4 yıl geçiricem...Nasıl mutlu oluyum!"dedim öfkeyle.
"Kendine çok güveniyorsun demek"dedi küpesini takmıştı ve çantasını almıştı."Bol şans tatlım"dedi ve beni öpüp dışaeı çıktı. Bende onun arkasından dışarı çıktım.
Uzun bir yolculuk sonra okula vardık.İçeri giren öğrencilerin arasına geçtim. Ve 1.sınıflar için ayrılan bölüme geçtim.Herkes birbirleriyle tanışmak için bir arada duruyordu.Ama ben seviyemi düşürmemek için o gruba katılmadım.Kenarda benim gibi gruptan ayrı duran 2 kız vardı.Onların yanına geçtim.Esmer yeşil gözlü kız elini uzattı"Meraba ben Valencia Hill"dedi.Yanındaki sarışın mavi gözlü kız önce beni süzdü sonra elini uzattı"Tina Glory!Galiba sende elitliğini* koruyanlardansın"dedi ve elini geri çekti.
"Ben Bella Bell.Bende elitliğimi koruyan tek kendimin olduğunu düşünmüştüm"dedim ve üçümüzde gülmeye başladık.
Kışa süre sonra içeri müdür hanım bayan Fiona girdi.
"Sevgili öğrencilerimiz... Yani geleceğimizin yeni kral ve kraliçeleri! Hepiniz hoş geldiniz!"dedi müdür hanım. "Hepinize başarılı bir eğitim yılı diliyorum. Bu süreç içinde umarım hepiniz istediğiniz yerlere gelirsiniz. Tekrardan hepinize başarılar diyorum!"
*Elit=Hem annesi hemde babası element sahibi olmuş kişilere verilen isim.
Konuşmasından sonra bizi rastgele gruplara ayırdı. Ve her grubu okulun yanındaki ormanın farklı bölümlerine götürdüler.Tina ve Valencia aynı gruptadılar.Bizim grup 14 kişiydi ve aramızdan sadece 3 kişi okula girebilecekti.Kolay iş yani.Hoca önce bizi yazılı bir sınava soktu.Sınav 3 soruluktu.
1.soru=Ormanda yangın var kimi kurtarırsın?
Imm... Sanırım kendimi... Kimi kandırıyorum tabikide kendimi!
2.soru=Başına gelen en kötü şey?
Yok!
3.soru=Neden bu okula gelmelisiniz?
Çünkü geleceğin kraliçesi olmalıyım! Yani benden daha iyisi yoktur heralde... Dimi yoktur!
Buna benzer 7 sorh daha sordular.Sorular çokk kolaydı.Ardından fiziksel bir sınav vardı.Bu sınavda ilk soruda yazdığı gibi ormanda aniden yangın çıkmaya başladı.Ve yangınların içinde bir bayrak vardı.O bayrağı ilk alan kazanıcaktı.Herkes yangınla uğraşırken ben kenarda yangının kendiliğinden sönmesini bekliyordum.O an gözüm yanımda duran su dolu bidona kaydı. Soluğu hemen bidonun yanında aldım ve var gücümle onu ittirmeye başladım. Bu ittirme sonrası bidon yere dökülmüştü ve su bana yol açmıştı bende bana açılan yoldan ilerleyerek bayrağın yanına geldim ama yanımda bir erkek velet vardı.
"Çekil önümden pis velet!"diye bağırdım.
"Asıl sen çekil!"diye o da bana bağırdı.
"Bak tatlım sen beni tanımıyorsun çekil önmümden"
"Tatlım?Çekil diyene kadar bayrağı alsana"dedi ve bayrağı çekip aldı.O bayrağı alınca yangınlar söndü."Darcy Honest.Artık seni tanıyabilir miyim?"dedi sırıtarak."Bella Bell...Sen Gılbert Honest'in* torunu musun?Ohaa çok şanslısın!"dedim ama cevap vermeden uzaklaştı ve hocanın yanına gitti.
* Gilbert Honest ülkenin en iyi yöneticilerinden biridir. 30 yıl boyunca görevde bulunduktan sonra sağlık sorunları nedeniyle görevi bırakmak zorunda kalmıştır ve Darcy'ninde büyük,büyük babasıdır.
Hoca sınavdaki başarımızdan dolayı bize tebrik etti ve aramızdan 3 kişiyi seçti.Tabiki bende o üçlü arasındaydım.Darcy ve ismini bilmediğim bir erkek velet vardı.Karanlık bit odaya geçtik.Biz etrafı gezerken hoca kapıyı kilitleyip dışarı çıktı. Gelen kadın bizi içerde yanlız bırakmıştı!
"Çıkarın benii! Size diyerum!"diye bağırdım.
"Bit hocayla böyle konuşmanızı tavsiye etmem küçük bayan"dedi isimsiz velet.
"Konuşurum!"dedim ve velete öfkeyle bi bakış attım.Bakışımı farkeden velet önce yutkundu sonra benden uzaklaştı.
"Şiştt Darcy...Burdan nasıl çıkacağız!"dedim.
"Düşünüyorum..."dedi. Ve bir daha cevap vermedi.
Aradığımı bunlarda bulamıyınca kapıyı yumruklamaya başladım.Kapının arkasından biri kıkırdıyordu.
"Lan kadın kapıda bekliyormuş!"diye bağırdım.O sırada Darcy kendi başına odanın en dibine gitmeyi planlıyordu."Tek başına nereye gidiyorsun salak!"diye bağırdım ve koluna yapıştım."Bende gelicem"diye ekledim ve kolunu hızla bıraktım.Cevap vermedi ve yola devam etti."Seninle konuşuyorum cevap ver bana!"dedim ve kolundan kendime doğru çektim."Konuşmayı sevmiyorumdur belki?Küçük velet..."dedi ve beni kendine çekti.Bir süre sadece bakıştık sonra diğer velet çığlık atmaya başladı.
Hızla veleti aramaya başladık.Ama ortalıklarda yoktu.Sadece yerde sürüklenme izleri vardı.O izi takip etmeye başladık. İzin sonunda velet kollarından duvara yapıştırmıştı.Ama sadece bizim velet yoktu.Her gruptan bir kişi duvara yapıştırılmıştı.Ve her takımdan iki kişide onları kurtarmaya çalışıyordu.Dikkatli olunca herkesin tişörtünün arkasında ismi vardı.
"Sevgili öğrencilerimiz,arkadaşlarınızı kurtarmanız için son 1 saat!"
"Birlikte çalışsak daha kolay kurtulurlar!"dedi Axel Dean adında bir çocuk.
"Bencede daha kolay olur..."dedi Darcy.
"Peki zeki arkadaşlarımız bunu nasıl yapacağız?!"diye sordum dayanamayıp.
"Ve ben nasıl sizin gibilere güvencem!"dedi daha önce tanıştığım Tina isimli velet.
"Bizim gibilerde ne varmış!"dedi Mandy Wizard.
"Çöplükte yaşayanlar yani"dedi küçümseyerek Valencia Hill.Mandy tam ona saldıracakken Lexi isimli velet onu tuttu.
Ortam çok gerilmişti.Ve anladım kadarıyla duvara yapıştırılanlar birbirine bağlıydılar.Tabi bunu anladığımı kimseye söyleyemezdim.Çünkü ben bir "Bell"dim bunu tek başıma yapmalıydım.Uzun uzun duvardaki veletleri izledim.Sonunda aklıma bir fikir gelmişti.Duvardan olabildiğince uzaklaştım ve yerden bir kaya parçası aldım.İleri doğru son sürat koşmaya başladım. Ve duvara yaklaştığımda yukarı doğru zıplayarak elimdeki kayayı duvara yapıştırdım.Bu etkiyle duçar yavaş yavaş çatlamaya başladı.Duvar çatladıkça veletler de yere düşmeye başladı.
"Özgürsünüz!"dedi anons ve kapıları açtılar.
Herkes hayvan gibi dışarı koşuşturuyordu. Ben her zamanki gibi kalabalığın bitmesini bekledim. Ve Tina da bekliyordu.Yanıma geldi ve kulağıma "İyi iş çıkardın"dedi.
Okul süresi bitmişti.Beni eve götürücek arabaya bekliyordum.O sırada arkadan birisi bana dokundu.Arkamı döndüğümde bugün kurtardığım veleti gördüm griye yakın saç renkli ve mavi gözlü bir veletti.
"Her?Efendim tatlım?"dedim.
"B-ben beni kurtartardığın için teşekkürler"dedi.
"...,bunun için teşekküre ihtiyacın yokki.Sen olsan sende yapardın"dedim olabildiğince sevecen olmaya çalışmıştım ama içimden kendimi övüyordum.
"Ben yapamazdım..."dedi yüzü kızarmıştı.
"Ama bence yapardın"dedim ve arkasından ismine baktım"Paul..."
İsmini duyunca heyecanla bana baktı.Bana birşey söyliycek gibiydi ama beni alıcak araba geldiği için söylemedi.
"Ne söyliycektin?"dedim.
"Biraz bekler misin diyecektim de...Araban geldi..."dedi çekinerek.
"Neden seni bekliyim ki"dedim.Ağırbaşşığımı korumaya çalışarak.
"Benim ailem 7.şehirde yaşıyor ve...beni götürecek kimse yok o yüzden yürüyerek kaldığım yurda gidiyorum...belki sende benle yürümek istersin diye düşünmüştüm..."dedi.
"Ben yürümeyi sevmem!"dedim.Allah senin cezanı Bella.Çocuğa öyle denir mi!..
"Bencede sizin gibi birisi yürümek istemez..."dedi ve arkasını dönüp gitmeye hazırlandı.
"Ama seninle birlikte yolculuk yapmak isterim!"dedim.
Paul bana bakıp gülümsedi.Ve arabaya birlikte girdik.Yol boyu nerdeyse hiç konuşmadık.Gidiceği yer bizim evin alt sokağındaydı.Onu bıraktıktan sonra bizim eve geldik.
~
---------
Öncelikle iyi akşamlar! Bu benim yazdığım ilk eserin ilk bölümü. Bu yüzden bu hikayeyi okuyarak ve beğenerek bana yapılabilecek en iyi şeyi yapıyorsunuz... Şimdiden çok teşekkürler♡
