Bir zamanlar kreliçenin kızını ilk defa dışarıda gördüm.
"Merhaba" dedim bana döndü "ismin ne" dedim "morlin ya senin" dedi bende "charli" dedim. İlk defa dışardaydı. Çok şaşırdım kraliçe nasıl izin verdi? Aklımda bin bir soru vardı ve tam gidecekken bana döndü "charli" dedi döndüm. "Efendim?" Dedim. "Kraliçe geliyo hemen gitmen lazım!" Dedi bende koşarak uzaklaştım. Morlin kraliçeyle görüşürken gizliden gizliye izledim. Çok garipti kızmadan şatoya gitti morlin hala dışardaydı "hey morlin" diye bağırdım. "Efendim charli?" Dedi dedimki "kraliçe neden dışarı çıkmana kızmadı ve neden ilk defa dışardasın?" Diye sordum üzgün ses tonuyla "gerçek annem olsa esir tutmazdı" dedi. Yoksa morlin esirmi tutuluyodu?
Biraz sonra kraliçe çağırdı "morliiin hadi gel" diye bağırdı. Bende koşar adımlarla kaçtım. Çünki beni görürse beni de esir tutar diye düşündüm giderken ve zaten akşam olmuştu. Ama gecenin o saatinde nasıl uyuyucaktım? Kendime sordum "neden kraliçe şatodan ilk defa çıktı ve morlin ilk defa neden çimlerin üstüne oturdu?" Bu çok uzun zaman alıcıydı nasıl oldu anlamadım ama birden uyudum ve sabah oldu. Bir sesle uyandım "lalalala" diye mırıldanıyodu biri. Pencereden baktım morlin kaus ile oynuyor, şarkı söylüyor. Hemen aşşağı indim ve annem şöyle dedi "bu ne endişe charl?" Diye sordu "acelem var" diyerek yetiştirdim. Ve morlingi aradım "hey morlin" dedim soru sorarmışcasına "naber" dedim ses vermedi sonra kraliçe elinden almış ve kapatmış. Ama hala sesleri geliyordu "morlin ben demedimmi bir daha bu adamla konuşma diye" bağırdı morlinge "t-tamam k-kraliçem" dedi korkarak ve o sîrada morlingi bıçakladı ve morlin hayatına son verdi kaus ve ben çok üzüldük yanımda kausta vardı ve kraliçe sonradan mırıldandı "en sonunda yapmak istediğimi yaptım" diyerek kaba bir kahkaha attı ve orda son verdi...