Sabah olmuştu güneş ışıkları perdenin arasından yüzüme vuruyordu hafifçe gözlerimi açtım William uyuyordu başı hâlâ bacağımdaydı onun uyanmasını umursamadan kalktım ve William hemen uyandı artık alışmıştı
-Günaydın Hanımefendi
-Günaydın Beyfendi
Gardıroptan siyah bir elbise çıkartacaktım ki William beni durdurdu
-Eğer hâlâ hafızasını kaybetmiş mini kızı oynuyorsan onu giyemezsin fazla Ednalık
-Hmm öyle mi moda uzmanı?
-Evet öyle minik hanım
William dolabıma baktı ve çok güzel beyaz manolya çiçekli bir elbise çıkardı elbise cidden çok güzeldi diz hizasında bir elbise idi. Omuzlarını açıkta bırakan fırfırlı yakası, ona hem narin hem de masalsı bir hava katıyordu. Göğüs kısmındaki ince büzgüler beli sıkıca sarıyor, kumaşın hafifliği eteğe doğru yumuşak dalgalar halinde dökülüyordu. Uzun, şifon kolları bileklerde fırfırlarla son buluyordu kesinlikle benlik değildi siyah olsa daha çok beğenirdim
-Tadaaaaaa işte moda uzmanı William hizmetinizde hanımefendi hadi giy
Elbiseyi söylenerek aldım ve banyoya gittim ve elbiseyi giydim elbise üstüme tam oldu sanki bana özel dikilmişti ama ben açık renk sevmiyordum çünkü ben karanlığın içinden gelmiştim ve ışık olmayı düşünmüyordum banyodan çıktım
-Oooo hanımım bu güzelik şaka mı?
-Değil gördüğün gibi karşındayım
William beni masaya oturtu ve saçlarını taramaya başladı çok nazikti saçlarımı güzelce taradı ve çok güzel bir topuz yaptı hatta minik bir fiyonk bile takmıştı gülümsedim. Hayır yumuşamamalıyım göreve odaklan Edna. Gülümsememi hemen yüzümden sildim William bana giymek için pembe bir papuç verdi ve giydim hiç sevmediğim renkler yada sevemediğin en sonunda oda dan çıkmıştım ki kapımda beni bekleyen birini gördü Ethan…Tanrı William a yardım etsin