Şimdiki zaman...
Kapı zili çaldığında Eflin mutfakta, Can'a kahvaltı hazırlıyordu. Efe kapıyı açtı, postacı kısa bir onay aldıktan sonra kırmızı mühürlü bir zarf bıraktı. Efe, elindeki zarfa bakakaldı. Üzerinde T.C. Aile Mahkemesi mührü vardı. Ağırdı, sanki sadece kağıt değil geçmişin tamamı içine tıkılmıştı. Eflin arkasını döndüğünde Efe'yi öylece dikilirken buldu. “Kimdi gelen?” Efe cevap vermedi. Yavaşça zarfı ona uzattı. Eflin 'in gözleri zarfa ilişiği anda elleri titremeye başladı. Önce zarfa sonra Efe' ye baktı. “Bu ne? Efe bu ne?”
“Eflin... Açmam gerek” Efe, Eflin'e karıcığım demedi. Çünkü o, bu kadar zorlu zamanlar geçirirken Efe'nin onu sinir edip Karıcığım demesi olmazdı.
Eflin, zarfa uzandı. Parmak uçlarıyla mührü kaldırdı. Zarfın içinden bir dünya düştü: Bir dilekçe, bir iddia dosyası, birkaç destekleyici belge, hatta çocuk gelişimi uzmanından alıntılar.
Dilekçenin en tepesinde şunlar yazıyordu:
“ Can Korkmaz'ın yasal velayetinin biyolojik babası Yavuz Korkmaz'a verilmesi talebiyle...”
Eflin'in gözleri bir an kararır gibi oldu. Dizlerinin bağı çözüldü. Efe hemen yanına koşup, onu koltuğa oturtmaya çalıştı ama Eflin ellerini silkeleyerek uzaklaştı. “Hayır! Hayır, bu... Olamaz!” sesini bastırmaya çalışıyordu ama artık olmuyordu. “O benim kardeşim! O annemin bana emaneti! O benim... Ailem...” sesi titrek ve bir o kadar da yüksek çıkmıştı. Can mutfak kapısından başını uzattı. “Abla... Sütü döktüm, özür dilerim,” dedi. Eflin göz yaşlarını bir hamlede sildi, yüzüne zorla bir gülümseme yerleştirdi. “Bir şey olmaz Can. Hadi sen odamıza geç olur mu? Birazdan geliyorum,” dedi Eflin. Can gittiğinde, Eflin zarfı yere attı.
“Bu adam... Benim annemin konuşmasına, gülmesine okumasına bile karıştı... Annem onun yüzünden öldü... Şimdi Can'ı da mı alacak benden? Onu da mı öldürecek içimde?” Efe diz çöküp önüne geldi, elini tuttu. “Buna izin vermeyeceğiz. Ne gerekiyorsa yapacağız. Bu kez yalnız değilsin Eflin. Ben varım,” dedi Efe. Eflin yere düşen dosyaya baktı. Sonra gözlerini kapattı, derin bir nefes aldı. Efe'nin tutmadığı eli yumruğa dönüştü. Yavaşça konuştu ama sesi bıçak gibiydi. “ O adam benden annemi aldı. Şimdi kardeşimi almaya geliyor. Bunu bir kere daha yapmasına izin verirsem... Gerçek ölürüm. Ama bu kez ben susmayacağız Efe, istediği savaşsa sonuna kadar savaşacağız... Savaş başlasın,” dedi.