Eve girdiğimiz an korkmuş ve endişeli gözler bize döndü.
"Sen kaç saattir nerdesin ya!" diyerek yanıma geldi Mira
"Görevdeydim?"
"Onu bende biliyorum geri zekalı!" o zaman niye soruyorsun?
Bir anlık kızgınlıkla bana vuracakken refleksle başımı eğdim.
"Korkuttun beni!" dedi ve boynuma atladı.
Bu kızın duygu değişimlerini anlamıyordum.
Acaba kişilik bozukluğu falan mı vardı?
Ya da aklı dengesi yerinde değil miydi?
Neyse deli meli ama seviyorum bu kızı.
Mira boğazımı sıkmaya başlayınca "Mira ölüyorum!!" diye bağırdım.
"A öyle mi olmuş?" dedi sahte bir şaşkınlıkla.
Beni kandırmıştı!
Sen şimdi görürsün!
Boynumu sıkarken bir anda onun belindeki tikine dokundum.
"LAÇİN HAYIIRR!!!" diye çığlık attı.
Ne yapacağımı anlamıştı.
Kolları gevşeyince hemen ona sırtımı döndüm.
Ardından bir kolunu omuzumun üzerinden kavradım.
Ayağımla onun ayağına çelme takarak omuzumdan öne savurdum.
Önüme düştüğünde başını çarpmadan onu tutup ayağa kaldırdım.
Toparlayarak bir hışımla bana döndü
"Laçin kızım sen MANYAK MISIN??!!"
"Yoo neden ki?"
"Ay birde 'neden ki' diyor! Git odana zıbar!" dediğinde gülerek yürümeye başladım.
Bu sırada bana onun 1000 katı daha insan olan Hera sarıldı.
"Bir daha ben korkutma tamam mı?" dedi en masum haliyle
"Tamam" diyerek merdivenlere ilerlediğim sırada Miraya seslendim
"İnsanlık gör be bek Hera ne kadar sakin!" bir saniye bile geçmeden cevap geldi
"DİNİME KÜFREDEN MÜSLÜMAN OLSA!!" dediğinde kahkaha atarak odama doğru yöneldim....
