İçeriğe geç

Korkuyla yüzleşme

Bölüm 1 · 2 dk okuma

Korkuyla yüzleşme

Bölüm 1

DRAMA

Bir çocuk günde ne kadar korku yüzleşebilir çocukken çok fazla böyle şeylere uğraştım yani indir cindir çok uğraştım ya bir gün ben böyle 11 yaşlarına falan geldim yatıyorum evde sabahlıyorum tabii o zamanlar sabahlamak çok böyle çılgın bir şeydi ya anlatılmaz yaşayanır öyle söyleyeyim işte ben uzanıyorum evde kapı çalıyor ben korktum yani dedim o zaman eve yani taşınmıştık dedim işte belki komşu gelmiştir falan diye açmadım. Sonra işte böyle ikide bir de çalıyor ikide bile çalıyor en son ben korktum yani böyle bayağı korktum ışıkları açtım şey diye düşündüm o zamanlar yani ışık korkunun belki eder ki zaten öyle düşündüğün zaman yeni yılda işte her neyse ben gittim bizim bir sandalye vardı kapının oraya çektim o dedi deliye bakamıyordum ben yani böyle yetişmiyordu sandalye sayesinde bakabiliyorum işte o dediğin arkasından işte lambanın yandığı yeri görebiliyorsun anladın mı böyle amma da sensörlüydü işte ben delikten baktığım zaman ama yanıyordu ama kimse yok yani senin o tarafta kimse yoktu ben böyle birkaç sahneye baktım böyle 10 15 saniye falan baktım baktım lamba söndü sonra 2 saniye sonra falan yani yanlış hatırlamıyorsam çünkü çok uzun sürmedi ya lamba bir yandı hemen zil çaldı böyle ben korktum koşa koşalım yanına gittim ablam uyandırdım kalk biri var silah basıyor ablam uykularıyla kalktı bana dedi ki en yapıyorsun dedi yani o kadar kötü bir şeydi ki benim için yani bana inanmazsın yani benim yaptığımı düşünmese benim daha çok korkutmaya başlamıştı çünkü işte inanan kimse yok zaten yani ben bunu kime anlatsam inanmam yani bunu değil normal yaşadım bütün olaylarda kime anlatsam kimseye inanmadım ve hele de böyle gidiyor ben işte ablamın odasından çıktım kapıyla o da bitecek yani kapıdan çıkarken adamın insanı çıkarken kapının önüne geçiyordunuz yani gece çok zoruma dedim sana öyle söylüyor işte ben tam geçerken zil bir daha çaldı ben çok korktum yani hemen baktım dedikten gene kimse yok arkamı döndüm tam böyle annemin yanına gideceğim annem de iyi yani içerde yatıyordu işte hemen gittim annemin yanına sarıldım uyudum yani gerçekten çok tuhaf bir şeydi yani bununla hemen böyle bir şeye bağlamak da istemiyorum ama gerçekten yaşadığım en korkutuyor hala biriydi çünkü hem yaşım küçük hem de yani o saatte saat iki buçuk civarı falandı yani 3 falandı çok korkmuştum gerçekten ben tabii hatırlamadığım birçok şey var yani biliyorum yaşadığımı biliyorum ama hatırlamıyorum.

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.