Mafyanın evinden kaçmıştık koşuyorduk ve her adımımızda nefesimiz kesiliyordu çok yorulmuştuk ama koşmaya devam ettik asla pes etmedik ileride belli belirsiz bir ışık yandı hepimiz dagada hızlı koşmaya başladık yaklaştığımızda bunun bir polis arabası olduğunu çok net bir şekilde börebiliyorduk sanki bir tazıymışçasına koştuk polislerin yanına geldiğimizde yorgunluktan ve sevinçten jendimuzi yere attık.
Sam-ohh çok yoruldum
Sarah-bizde ama değdi *sırıtmalar*
John-harbi başardık ya
Peter-harbi ya ne aksiyondu ama keşke bi daha olsa
Sarah-Peteerr şöyle bi tane koyarım suratına aksiyonu görürsün
Polis-Aaa çocuklar sonunda biz sizi bulmadan siz geldiniz demek iyimisiniz?
Sarah-iyiyiz ahh
Peter-Sarah iyi misin pek iyi görünmüyorsun?
Polis-Sağlık kontrolleriniz birazdan yapılır çocuklar.
Benim bacağım ağrıyordu ama küçük bir şeydir diye söylemiyordum.
Peter-Sarah gel sağlık kontrollerin yapılacak.
Sarah-benjm bir şeyim yok.
Peter-inat etme
Lori-evet Sarah hadi inat etme.
Sarah-of tamam be.
Sağlık ekibinin yanına gittiğimizde ise bana "neyin var bir yerin ağrıyormu" diye sordular bende "ayağım" dedim hemşireler ayağımı açıp baktılar nasıl oldu bilmiyorum ama ayağıma sivri bir taş girmiş ve ayağımda büyük bir yarık açmış sonradanda büyük ihtimalle taş düşmüs hemşire pansuman yaptı ve beni ambulansa bindirdiler Lori yanı.daydı diğerleri ise polis arabasındaydı hastaneye geldiğimizde bana sanki trafik kazası geçirmişimde beynim patlamış gjbi davranıyorlardı beni önce bir secdeye (doğrumu yazdım bilmiyorum) bindirdiler ve sürekli etrafımdan şu sesleri duyuyordum "Sarah" "Sarah iyimisin" "dayan" "Sarah üzülme" oysaki korkmuyordum bile sadece azıcık korkuyordum beni ameliyathaneye sokup ayağım dikiş attılar. Dikiş bitince dinlenmem için beni hastaların kaldıkları odalardan birine götürdüler ve hasta yatağına yatırdılar hemşire ve doktor tam kapıyı kapatıp çıkıyorlardıki rahat bir uyku çekip dinleneceğim için kapı kapanmadan bizimkilere "kıskanınnnnn" diye bağırdım ve onlarıda güldürmüş olmalıki doktor ile hemşirenin bile gülüşmelerini duyabiliyordum.Annemin öldüğü olayına gelirsek üzülmüyordum çünkü o aptalın bana yalan söylediğinden çok fazlasıyla eminin.
