Benim mutlu bir ailem vardı... O kadar mutluyduk ki herşeyi beraber yapardık. Bir gün... Babamla annem çok büyük bir kavga yaptılar. Ben ve kardeşlerim salona gitmeye korkuyorduk... Mutfakta yemek yerken, film dizi izlerken, yolculuk yaparken... Her zaman... Babam daha fazla dayanamadı, annemi dışarı çıkardı. Babam"Biz dışarıya kahve içmeye gidiyoruz" dedi, ve evden çıktılar... 1 gün, 2 gün... 3. Gün babam geldi. Babam "Annen artık arkadaşlarında kalıyor, biz beraber yaşıyacağız" dedi. Ne olduğunu kardeşlerimle çözemiyorduk. Odamıza gittik... Merdivenlerden odamıza çıkarken nedensiz bir ürperti benim içimi yemişti. Neden olduğunu bilmiyordum ama kötü birşey olmuş, olacak gibi hissediyordum... Kız kardeşim koşarak gitti, çünkü oyun oynamak için bilgisayarı almak istiyordu... Bizden önce girdi, bir çığlık yükseldi... Odaya girdiğimizde hepimiz şaşkındık. Annemiz... Annemiz karşımızda beyaz bir elbise giymiş ve elbisesinde kanlar vardı. Saçları dağınık, gözleri mosmor, boğazı kan... Ağlamaya başladık... Kardeşim korkmuştu. Ben kim olduğunu tanımıştım ama kardeşlerim tanıyamamışlardı... Annem"O sizin babanız değil... O sizi kandırmaya çalışıyor, ona inanmayın. O beni öldürücekti... Ölmüş taklidi yaptım. Ve odanıza gelicek... Saklanın!" dedi. Birden kayboldu. Kapının önünda babam olduğunu fark ettik. Ama annemizin dediği gibi. O babamız değildi...
Bölüm 1
O Babamız değil
Bölüm sonu
0 yorum
Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.