Bölüm 1

Bu olay yıllar önce yaşandı.Saat 20.00.O zamanlar 14 yaşımdaydım.Oldukça da başarılı bir öğrenciydim.O yıl okuldaki alanında uzman öğretmenlerden birisi bizi LGS matematik sınavına çalıştırmak amacıyla evinde bir kurs başlatmıştı.Hem düşük fiyatlï hemde iyi bir öğretmen tarafından yapılan bir küstü.Aynı zamanda hoca çıkışta hava kararınca bizi taksiyle eve gönderiyordu.Yine sıradan bir gündü.Okulumuzun yanında bir durak vardı.Otobüse bindiğimde kartımın evde olduğunü farkettim.Ancak eğer geri dönersem çok geç kalacaktım.Bu yüzden yürüyerek gittim.Hocamın evine vardığımda saat 6.30'u gösteriyordu.Hocam burada ne işin var dedi.Bense çok şaşırdım.Hocam bana WhatsApp'a mesaj attığını ve dersin iptal olduğunu söyledi.Bende teşekkür ederek dışarı çıktım.Saat daha akşam 7'di.Ancak kış olduğu için hava erken karardı durağın yerini bilmiyor, ne zaman yoldan geçen insanları durdurarak yol tarifi soruyordum.En sonunda yaşlı bir adam durdurdum. Adam kambur belinden ve ak sakallarından belli olarak 70- 80 yaşlarında yaşlı bir adamdı. Hemen yanında tahta bir baston duruyordu. adamı doğruyorsun saatin kaç olduğunu ne kadar uzaklıkta olduğunu sorarken adam sadece bana boş gözlerle bakıyordu bir cümlenin sonunda adama tuhaf bir bakış açtığında sadece kolların kaldırarak bana hemen karşımızda duran otobüs durağını gösterdi ancak saat sorusunun cevapsız kalmasına biraz sinirlenmeme rağmen durağın yerine bilmek ve artık ulaşmak amacıyla çok mutlu olmuştum. hemen vakit kaybetmeden karşı tarafa geçtim ve otobüs durağında birkaç kişiyle birlikte otobüsünü beklemeye koyuldum ancak bu taraftan durağ an başının üzerinde duran loş ışıklar sayesinde yaşlı adam sanki bir köpeği anımsatıyordu kendime içten içe kızıyor onun bir insan olduğu olma birliğini tekrar ediyordum her neyse otobüse bindim buralar genellikle karanlık oluyordu ve oturduğumuz semtten dolayı özellikle geceleri sık sık sokağa kaşıklarında dahil olmak üzere bütün bina ve apartmanların ışıkları sönüyordu bunu pek umursamıyordum çünkü neredeyse bütün evdeki insanları tanıyordum. kapüşonlu takarak yürümeye başladım ancak birdenbire sokak ışıkları yan anlamda hemen arkamdaki gördü belirdi gördü 5-10 saniye sonra gitmişti ancak o zaman arkanı dönüp gölgenin kim olduğunu cesaret etmiştim baktığımda kimse yoktu ancak sanki takip ediyormuş gibi hissediyorum belki de burada yaşayan gençler serseri dillerden birisiydi sapıklara karşı oldukça korunaklı bir insanım zaten s**** olması beni pek de korkutmuyordu. hatta onun bir canı var olmadığı bir s**** olduğu için özellikle mutluydum her neyse evime gittim annemler çoktan uyumuştu aslında benim gece gelmedi mi alışkın vardı pencereyi açıp sapağa bakmak istiyorum sadece öylesine bir heveslen ancak baktığımda kimse yoktu o gece yatağımda tuhaf bir his hissettim. bazen acaba diyorum...