1930’ların sonunda Walt Disney Stüdyoları’nda çalışan bir arşiv görevlisi, bir gün “Mickey Mouse” adlı kısa çizgi filmlerin orijinal makaralarını düzenlerken numarasız bir film rulosu buldu. Üzerinde sadece şu yazıyordu:
suicidemouse.avi
O zamanlar “.avi” uzantısı bile yoktu, bu yüzden bu yazının neden orada olduğu kimse tarafından açıklanamamıştı.
Filmi oynatmaya karar verdiler. İlk başta sıradan bir Mickey Mouse çizgi filmi gibi görünüyordu — siyah beyaz, eski tarz müzik, şehir arka planı…
Ama çok geçmeden bir şeylerin yanlış olduğu belliydi.
Mickey, tipik neşeli hâlinden çok uzaktı. Yavaş adımlarla kaldırımda yürüyordu. Arka planda hep aynı binalar, aynı duvarlar tekrar ediyordu. Hiç ses yoktu. Müzik bile çalmıyordu.
Sadece uzaklardan gelen boğuk bir rüzgâr sesi...
Bir dakika, iki dakika, beş dakika… Mickey hâlâ yürüyordu.
Gözleri boştu, yüzündeki gülümseme donuk ve anlamsızdı.
Yedinci dakikada görüntü bozulmaya başladı.
Binalar kararmış, pencereler yamulmuş, arka plan eğrilmişti.
Birden boğuk bir çığlık sesi duyuldu. Fonda, anlamı olmayan notalar, bozuk akorlar çalmaya başladı.
Mickey’in gülümsemesi yavaşça bir çığlığa dönüştü.
Yüz hatları bozuldu, gözleri simsiyah oldu.
Bir Disney çalışanı o an dayanamayıp odadan çıkmış.
Ama filmi durdurmamışlar.
Görüntü devam etmiş…
Mickey yürümeyi bırakıp ekrana doğrudan bakmış.
Bir süre sonra karanlık bir ses duyulmuş, bir erkek sesi:
Bozuk bir İtalyanca aksanıyla şunu söylüyormuş:
“Gerçek mutluluk, ölümde bulunur.”
Sonra film bir anda durmuş.
Ekran kararmış.
Kaydı ilk izleyen teknisyen, not almak için masasına gitmiş.
Ancak bir saat sonra ofisinde ölü bulunmuş — arkasında sadece şu cümleyi yazdığı bir not varmış:
“Gülen fare bana baktı.”
Filmin o kısmı stüdyodan hemen kaldırılmış.
Disney arşivleri “suicidemouse.avi” adlı hiçbir kasetin varlığını kabul etmemiştir.
Ama yıllar sonra, 2009 civarında, internette kısa bir video yayıldı.
Adı yine aynıydı.
suicidemouse.avi
Video birkaç dakika sonra kaldırıldı, yükleyen kişi hesabını silmişti.
Ama izlediğini iddia eden birkaç kişi hâlâ aynı şeyi söylüyor:
“Mickey’in gözleri, ekrandan değil… doğrudan bana bakıyordu.”