"Hey ver şu kalemi!"
"Ya kızım dur bi vericem."
Ve o lanet zil..
"Al işte! zil çaldı hadi ver şunu."
"Al ya ömrümü yedin!"
Mert işte! hep böyle yapıyor. Benden izinsiz hep eşyalarımı alıyor.Sonra geri de vermiyor.
Neyse size kendimi tanıtayım.Ben Mila daha doğrusu Almila ama bana genellikle Mila diyorlar.Ve daha demin ki çocuk Mert.İlkokuldan beri arkadaşız.
"Selam gençler ders ne?"
Buda Ege. Kendisi hep böyle ders sorar ama sınıfın zekisi diyebiliriz.
"Mila al suyun."
Bu şahısta Melisa. En yakın arkadaşım. Biz daha çok kardeş gibiyiz. Ve benim için kantine hep o gider.
"Hoca geliyor!"
"Herkes toparlansın!"
Bunlar da Yağmur ve Elif. Kadronun diğer kızları.
"Hadi ama güzelim söz bir daha olmaz."
"Bitti Mete BİTTİ!"
Veee evet bu Mete kendisi Yağmur'un ikizi ve bence Melisa ondan hoşlanıyor neyse neyse sanırım kadro tamam.Ah doğru ya! Emir var birde, kendisi şu kitap okuyan. Gerçekten Ege'den sonra ki en zeki kişi. Bu yüzden Ege ile kavga ettikleri zaman oluyo. Ama sonrasında hemen toparlıyorlar.
"Ve kadro tamam."
"Ve arkasından hoca gelir."
~~~
"Şu matematik dersi kadar sıkıcı bir ders yok!"
"Evet ya" diyerek atladı, Melisa Mete'nin fikrine.
Diyorum aşıklar diye kimse inanmıyor.
"Neyse gidiyor muyuz bu akşam?
Yağmur'un sorusuyla herkes bir durakladı.
Ve Elif arkasından "Ne var ki bu akşam?"
"Dedik ya korku evine gidicez diye!Unuttum demeyin lütfen."
"He o iş, tamam tamam gideriz." Elif'in unutkanlığına alıştık artık.
"Neyse akşam whatsapp'tan konuşuruz." dedim.
~~~
Akşam eve gitmek için babamı bekliyordum. Yarım saat olmuştu ama kendisi ortalıklarda yoktu! İlerden bir korna sesi duydum. Gelmişti.
Yağmur başlamadan hızlıca arabaya bindim. Şanslıydım çünkü ben bindigim gibi yağmur başladı. Derin bir oh çektim ve telefonu mu açtım.
"Kadro tamam" sohbetinden 30 mesaj.
30 mesaj...
Hızlıca sohbete baktım akşam gideceğimiz korku evi hakkında konuşuyorlardı.
Merto
Bence saat 7de evden çıkalım sonra her zaman ki yerimizde buluşup ordan korku evine geçeriz
Askmm
Bana uyar o zaman iki saat sonra gorusuyor muyuz?
Emie
Lütfen şu kelimeleri doğru yazın.
Askmm
Abartma Emir
Merto
Gercekten
Emie
İyi tamam.
Yagmurr
Kesin dimi saat 7de evden cikiyoruz
Ygmr 2
Ozurlu musun yagmur evet dedik ya
Yagmurr
Konusma yan odadan
Dayanamayıp yazdım.
Tamam askolar saat
7de gorusuruzz
~~~
Mete,Yağmur ve ben diğerlerini bekliyorduk. Tam o sırada Melisa"nın sesini duydum. Mert ile geliyorlardı. Yine kavga ediyorlardı sanırım. Arkasından Ege göründü. O an kalbim çıkacakmış gibi hissettim.
Herkes oturmuş Emir'i bekliyorduk. Ve havalı motorunun sesi.
Delirtiyordu insanı!
Emir'de gelince hepimiz korku Evinin yolunu tuttuk...
~~~
Tam 15 dakikadır bu korkunç evde bekliyorduk. Gerçekten yapacak mıydık bunu?
Fazlasıyla korkunç olan bu eve bakmak bile insanı öldürebilirdi.
"Geri mi dönsek?" dedi yağmur titeyen sesiyle.
"Hadi ama ikiz korkak olma. Bizde girelim hadi."
Mete'nin sesi bile titriyordu.
Ama artık girme vakti gelmişti sanırım.
İçeri girdiğimizde içeri sıcacıktı. Bu azda olsa içimi rahatlatmıştı. Sonra bir ses duyduk.
"Oyuna başlamak için lütfen bütün iletişim cihazlarınızı önünüzdeki masaya koyun"
İçimi rahatlatan o sıcaklık yavaş yavaş soğumaya başlıyordu.
İstemesemde telefonumu ve akıllı saatimi masaya koydum. Diğerleride öyle yaptı ve odalardaki kapılardan biri açıldı. Mete ve Mert büyük bir sevinçle içeri girdiler. Ardından da Yağmur. Ben,Melisa,Ege ve elif kalmıştık. Diğerlerinin arkasında kalmamak için içeri girdik.
Karşılaştığımız görüntü de pek hoş değildi...
~~~
20 dakika geçmişti. Bu dakikalar içerisinde küfüfler hava da uçuşuyordu. Önümüzde bir insan cesedi vardı ve kapı açılmıyordu. Yağmur ve Elif ağlamaya başlamıştı. Ben ise sadece olanları izlemekle yetindim.
"Bu lanet olası kapı açılmıyor!" diye bağırdı Emir. Onu ilk kez bu kadar sinirli görüyordum.
Saniyeler sonra bir ses geldi.
"Korku Evine hoş geldiniz! Oyuna başlamak için önünüzdeki cesedi inceleyin. Hemde en küçük ayrıntısına kadar.Sadece 30 dakikanız var. Unutmadan!Etrafınızdaki kameralar sayesinde bütün hâl ve hareketleriniz izleniyordur. İyi eğlenceler."
"Ne eğlencesinden bahsediyosun p**"
Ege'nin bu 57. küfürüydü.
"Tamam sakin olun bulucaz bir çaresini!" diye atıldı Emir.
"Ne çaresi ya? ÖNÜMÜZDE CESET VAR CESET!"
Bu ikilinin kavgası ne zaman biticekti.
"DURUN ŞUAN KAVGA ETMENIN VAKTİ DEĞIL İKİNİZDE KAPAYIN ÇENENİZİ!" diyerek bağırdı Elif.
Ve o ses yine yükseldi.
"Akıllı kız. Arkadaşınızında dediği gibi, kavganın sırası değil. Burdan çıkmak istiyorsanız görevleri yerine getirin. Ve ilk kurbanı seçiyorum. Elif!"
Ortamda sessizlik oluştu. Elif "Kurban mı?" diyerek yanıtladı.
"Cesedin yanına git ve onun en küçük ayrıntısına kadar onu incele. Unutmadan yaptığınz her davranışın bir karşılığı var."
Ortamda yine bir sessizlik oluştu. Emir ise bu sessizliği bozdu.
"Git." dedi Emir. Mert karşılık olarak "Salak mısın? Onu tehlikeye atıyorsun!" diyerek çıkıştı.
Emir tekrarladı ve Elif'e "Git"dedi.
Emir'in ne yaptığını kimse anlamadı ve Elif korka korka cesedin yanına gitti.
~~~
"5 dakika kaldı Elif hadi dayan!" diye destekde bulunuyordu Mert.
25 dakika geçmişti ve herkes buz kesmiş bir halde Elif'i izliyordu.
Ve o an Elif'in ayağının kayıp düşmesi bir oldu.
Elif dayanmayıp ağlıyordu. Ve bi an arkada biri belirdi. Herkes birbirine bakıyordu. Elif ise ağlıyordu.
Sonrasında duyulan tek şey Elif'in çığlıklarıydı..