Emma ve ablası yaz tatilinde şehirden uzaklaşmak için ormana giderler ve ablası Emma ya
- Emma ben 1 saat yürüyüp gelcem. tamam mı ?
-tmm abla . Der ...
Emma yine her zamanki gibi eski tozlanmış koltuğa oturdu ve çantasından çıkarttığı mağcera kitabını okudu saate baktığımda ablası çıkalı 2 saat olmuştu bile telefonunu çıkardı ve ablasını aradı ama telefon çekmiyordu umursamadı şöyle düşündü Emma
-Belki de ormanda biraz oturmuştur ya da yanlış yöne gitmiştir,dedi .
Ve umursamadı kabarık saçlarını taramak için gitti ve aynada sanki bir siyah yansıma gördü ama umursamadı ama biraz korkuştu ablasıda gelmemisti akşam olmak üzereydi ablasını aramak için de dısarı çıkamazdı zifiri karanlıktı . Gıcırdayan odanın kapısını açtı ve odaya girdi oda çok soğuktu ama geldiklerinde cam açık deyildi cam' ı kapattı ve yatağına yattı saat gece 03:00 olmuştu gözüne 1 damla uyku girmedi bi anda kapı tıklatma sesi duydu ama bu saatte kim gelmişti? Belkide ablasıydı. Ama ablası niye bu saate gelsin ki yinede yatağından çıktı ve kapıyı açtı kimse yoktu rüzgardan olduğunu düşündü geri yatağına girdi. Uyuması lazımdı ..
Sabah oldu , Emma yataktan kalktı ve bozulmuş yatağını topladı daha sonra içinde 3-5 kıyafet olan giysi dolabını açtı ve rahat birşeyler seçti ve giydi salona gitti. Tozlanmış koltuğun üstündeki çantasını aldı ve dışarı çıktı. Ablasının her zaman yürüdüğü yoldan yürümeye başladı,önünden bir karga sürüsü geçene kadar ilerde bir adam yoktu. Koşarak adamın yanına gitti Emma . şöyle sordu adama.....
- merhaba bayım buralarda kısa saçlı esmer bir bayan gördünüz mü?
- eee pek hatırlamıyorum kısacası yaşlılık işte ama görürsem seni bulup söylerim genç bayan zaten burada 1 tane ev var bulmam zor olmaz .
- tamam , teşekkürler bayım .
Emma eve gider ama ablasını yine bulamamıştır artık üzgün ve umutsuzdur yapacak hiç bir şeyi yoktur.
Emma daha 17 yaşındadır. Ve garajdaki arabayı kullan mayı bilmiyordur yani burdan asla gidemiceğini düşünür .