Bir kız vardı
Önceden babası onun için bir güven
kaynaĝıdı.
Sonra öyle birşey olduki,
O babasına deliler gibi güvenen kız giti onun yerine hiçkimseye güvenmeyen bir kız oldu hayatını,sadece kardeşleri ve işinene adadı.
YILAR ÖNCE
2005
Defne'nin hayeli hep baba'sını büyüdüĝü toprak'ları görmek.
Bir gün Defne baba'sına
D:baba beni büyüdüĝün toprak'lara götürürmüsüm?
Dedi.baba'sıda
A:sana söz iki gözümün çiçekĝi söz götürücem seni Mardine.
Dedi.Defne çok sevindi tabi.Hemen Annesine haber verdi.
Aradan tam tamına 1 ay geçti sonunda Defne'nin istediĝi oluyordu.
Evet Mardine gideceklerdi tam 3 hafat kalıp geleceklerdi.
Tam gitmelerine 2 Saat Kala defne okuldan geldi.
Defne heycanlıydı hemde çok,çünkü ilk defa baba'sının büyüdüĝü yeri yani Mardini görecekti.
Defne hemen valizini aldı araba'nın yanına geldi hemen araka kolduĝa geçti,iki yanında biri 3 yaşında erkek diĝeri 2 yaşında kızdı yani kardeşleri,Aysun ve Yasir'di,üçüde heycanla araba,nın çalışmasını bekliyordu.
Aradan 5 dakika keçti önce Anne,si sonra Baba,sı bindi,sonra araba çalıştı,Defne çok heycanlıydı.
1 Saat sonra Defne Annesine bakıp
D:Anne Mardin nasıl bir yer.güzelmi?nezaman varıcaz?kaç Saat kaldı?
Hiç nefes almadan soluk almadan sordu bu soruları çok hızlı konuştu,çünkü çok hemde çok heycanlıydı,hemen sorularına cevap arıyor gibi baktı Annesine,tabi Halime hanım bunu fark edince hemen cevap verdi
H:Nefes al kızım.Bir bekle soluklan
Dedi.Defne hemen bir nefes,aldı sonra Anne sine döndü sorularının cevabını beklıyordu.Annesi hemen cevap verdi
H:Kızım Mardin çok hemde çok güzel bir memleket.
Dedi.sonra kocası döndü öyle bir bakış atıkı adamın eski zaman aklına geldi,o güzel karısını gördüğü yer geldi aklına.Defne tekrardan soru sordu ama bu sefer yavaş bir şekilde
D:Anne,Baba acaba orda arkadaşım olurmu.
Dedi.Babası bu cümleyi duyar duymaz,sinirlenir ve defneye bakarak,sesini kalınlaştırıp konuşmaya başladı Azad bey.
A:defne!sakın kimseyle konuşayım deme,kimseyle arkadaş olma,yokasa bir daha Mardine geleyemeyiz!anladımı beni defne.
Defne azad beyi ilk defa böyle sinirli,sesi sert gördü tabi önce korktu,kendi içinden "babam neden bukadar kızdı ben ne yaptım. sadece arkadaş olmak istedim"
Defne bir süre yolu izledi.sonra yavaş yavaş gözleri kapandı.
Aradan tam 8 saat geçti Mardine geldiler.defne hala uyuyodu,babası ona yine kıyamadı ve kucağına alıp ,o koskocaman konağa doğru ilerledi kolunda küçük beden vardı,bir süre yürüdü,sonra merdivenleri çıktı bir kapı açtı,karşısına küçüken kaldığı odayı,yatağı tüm eşaları gördü,sonra kucağındaki minik bedeni yatağa yatırdı,iş te ozaman eskiden babası geldi aklına,hemen gözü doldu.
Biraz odayı gezdi,sonra Defnenin o güzel kokusunu içine çekti,sonra yavaş yavaş odayı terk eti.adımlarını o çok aşık olduğu karısına doğru gitti,çünkü ondan başka kimse bilmiyodu bu konağın hikayesini,karısına yaklaştı ve kibar bir sesle.
A:bitanem napıyorsun?
Elini karısının ip ince beline koydu,karısıda hiç beklemede belindeki eli tutu.
H:iyim beyim,sen nasılsın.
Azad bey karısının o güzel sesini duyunca içindeki sıkıntı gitti,ikiside çok raharatladılar.
O gece tüm dertler kederler aya saklandı.
Sabahın ilk ışıklarında pencereden gelen gün ışıĝı yüzüne vurdu defnenin,yüzünü ilk olarak buruşturdu ama mutlu bir buruşturma,ağır ağır gözlerini açtı,o güzel gün ışığı yüzüne geldi,yatakta oturur pozisyona geldi,kafasını haraket etmeden gözüyle etrafı süzdü,ilk aklından geçen"burası neresi?kim gettirdi beni bu yatağa?"sonra düşünmeyi bir kenara bırakıp hemen ailesine bakması lazımdı,koşar adımla kapıya yöneldi,kapıya açtı sakince,sonra hafif bir korku sesiyle.
D:anne,baba!nerdesiniz?
sabah saatleriydi o yüzden annesiyle babası uyuyodu.
babası defnenin sesine uyandı,kapıya yöneldi koşar adımla kızının yatığı odaya doğru gitti,azad beyde panik oldu gidene kadar aklından bir sürü senaryo geçiyodu"acaba Kara aşireti mi geldi,kızıma birşeymi yaptılar?"kim?bu kara aşireti,neden defneye zarar vereceki.
YIL 1989
Azad sabah kalktığında yanında abisi Berzanın olmadığını görünce hemen yataktan kalkmak için hareket ediyor,sonra kapının kulpunu tutarak açıyo,hemen aşağıya iniyor ve abisi Berzanı ismini söyleyerek bağrıyo.
A:abi!Berzan nerdesin?
Dedi.Berzan azadı korkutmak için arkasına geçiyo.
B:böö!
Diye bağırıyor, Azad buna tepkisiz kalmıyor.
A:aaaaaa!
Azada bağırdı çok korktu,abisine öylesine bir bakış atıki abisi bu bakışa dayanamadı.
B:Azad korktunmu abicim.
Azad abisine sinirliydi ama birşey demedi,sonra birlikte kahvaltıya gittiler.
Aradan tam 40 dakika geçti,Berzan masadan kalktı sonra abisinin kalktığını görünce azada abisinin peşine gitti
A:abi nereye gidiyon?bende geliyimi?
Abisi bu soruya sert tepki verdi
B:hayır!Azad benim önemli işim var sen Burda Kal.
Dedi. Azad abisinin neden böyle tepki verdiĝini anlamadı.
A:abi ama bende geleyim lütfen!
Berzan elini ondan 5 yaş küçük kardeşin in omuzuna koydu ve sesini ince haline getirdi,konuşmaya başladı
B:Azad abim bak söyleyeceĝim şeyi kimseye söyleme sır kalsın emi abim.
Azad abisinin dediĝini duyar duymaz kafa salayıp cevap verdi.
A:abi ben nezaman senin bana verdiĝin sırları söyledim.
Berzan azadın dediĝine kafa salayıp konaĝın o heybetli kapısından çıktı.
Hızlı adımlarla 14 yaşından beri sevdiĝi kızı yani HİVDA KARA görmek için kara aşiretin konağına gitti.
Kara konağına varınca hivdanın odasının camına taş atı,hivda taş sesini duyunca sevdiği çocuk geldi diye camı açtı,berzan ve hivda bir süre bakıştılar.
H:berzan senin ne işin var burda?
Berzan hivda yani sevdiği kız neden ona öyle tepki verdiğini anlamadı.
B:ben geldim balkız.neden böyle tepki verdin?
Hivda nasıl söylerdi abisi yaşında adama kuma olarak verildiğini,ama söylemesi lazım yoksa ona yani sevdiği çocuğa umut vermiş olurdu,hivda berzanın hayalinin yıkılmasını istemiyordu.
H:berzan bana bir daha balkız deme!
Berzan anlamaz gözlerle sordu.
B:neden?iki gözümün çiceği neden?hele bir anlat ne oldu he.
Hivda bir süre boş surat baktı berzana,sonra kapı açıldı ve bir ses"hivda sözlün geldi"bunu duyan ilk berzan oldu sonra hivda duydu,bir adam odaya girdi ve.
Adam:hivda kim o çocuk!
Azad
Abisinin nereye gittiğini biliyodu o yüzden oda abisinin peşine gittimeye karar verdi,hızlı adım larla abisinin gitti yere yürümeye başladı,sonra sokağı döndü ve 2 el silah sesi geldi,azad yere çöktü 5 saniye sürmeden abisinin cesetini gördü.
A:abiyyyy!
Diyerek feryat eti,öylebir bağırdıki tüm mardin duydu bu feryadı,berzan yerde yatıyordu baş ucunda sevdiği,balkızım dediği kız hivda vardı,o da feryat figan bağırmaya başladı.
H:berzannnn!gözünü aç aç yalvarıyım aç gözlerini,berzan hadi yine bana balkızım de,berzan sakın sakın kapatma gözünü berzaannn!!
İşte yılarca süren kan davası böyle başladı.
Bir aşk daha yok olup gitti o mardin'in güzel sokaklarında.
Bir aşık kızın feryat sesi o mardin'in dağlarına kadar gitti.
Bir çocuk daha abisinin ölümüne şahit oldu.
Bir kız daha sevdiği çocuk kollarında can verdi.
Bir aile daha yıkıldı.
Bir eve daha çocuk ölüm haberi geldi.
Bir çocuk daha o kara toprağa girdi.
Bir çocuk daha hayali onla birlikte toprağa girdi.
Bir çocuk daha gençliyi kayboldu o kap kara toprakta.
1 BÖLÜM SON