Nihayet gözlerimi açtığımda gece saat 23.34'tü arkama baktığımda, Atlas gitmişti hemen instagramdan profiline girdim ve bana İzmit yakınlarında indiğini yazmıştı.
Tüm eşyalarımı topladığımda otogarın çıkışına doğru ilerledim Teyzem ile eniştem orada bekliyordu, bir sarılma faslından sonra arabaya binip anlamlara doğru ilerledik teyzem bana sorular sorup duruyordu, bugün gökyüzü çok karanlıktı gökyüzünde bir tane yıldızdan başka yıldız yoktu, sanki gece tüm yıldızları yutmuş, bir tek onu yutmamıştı.
Ve sanki o yıldız bendim Atlas ise geceydi. Ben bir tek ona aşığım, bir tek ona......
"Eee derinim bitanem annen ne yapıyor ne hallerde?"
"Teyzem valla annem en son aradığında koltukta uzanmış yeşilçam izliyordu"
"Annen de benim gibi bayılıyor yeşilçam'a"
"Evet teyze çok seviyor, Ferdi Tayfur, Cüneyt Arkın, Türkan Şoray"
"Valla ne yalan söyleyeyim biz o filmlerin önünde büyüdük bizim zamanımızda çizgi filmler çok azdı"
"Hangileri teyze?"
"Pembe panter, bugs bunny, duruyordu duck filan biz çok severdik"
Ben hep annelerin küçüklüğüne özenirdim, çünkü benim hiç güzel bir hayatım olmamıştı, bir babam yoktu. Okuladan dönerken arkadaşlarım babalarıyla giderdi ben ise , tek başıma..... annem hep bir çocukluğum olması için beni lunaparktaki götürürdü, sırf güzel bir hayatım olsa diye. Ama olmadı işte, ve ben hayatımın daha fazla kararmasına izin veremem, ben belki geçmişi düzeltemem ama kendi geleceğimi kurabilirim.