SLM ARKADAŞLAR BU BENİM İLK FİC YAZMA DENEYİMİM OYUZDEN KÖTÜ OLMUS OLABİLİR ÇOK ÖZR DİLERİM KÜFÜR İÇERİYOR VE YAZİM HATALARI İÇİNDE ÖZÜR KLAVYEM BOZUK DÜZELTMEYE ÜŞENİYOM BU KADAR BB
Jisung valizini salonun ortasına bırakıp derin bir nefes aldı.Son birkaç ayda hayatı beklediğinden daha hızlı değişmişti.Üniversiteyi kazandığında herkes onun ailesiyle kalmaya devam edeceğini düşünüyordu. Ama Jisung yıllardır kendi ayakları üzerinde durmak istiyordu. Ailesinin bunaltıcı baskısından kurtulmak istiyordu. Şimdi ise başka bir şehirde, tek başına yaşayacağı küçücük bir apartman dairesinin ortasında dikiliyordu.Onun için artık özgür olmuştu.Baskı yok,dayak yok, gürültü yok,kavga yok ve en önemlisi istediği saatte uyuyabilirdi,istediği saatte yemek yiyebilir,kimse odasını toplaması için darlamazdı.TEK KELİMEYLE MÜKEMMELDİ.Ya da en azından Jisung öyle sanıyordu.Kutuların arasından geçip odasına girdi.Yeni boyanmış duvarlar, boş raflar ve hala yerleştirilmemiş eşyalar.Burası henüz ev gibi hissettirmiyordu ama alışırdı.Telefonuna gelen mesaj sesiyle sonu gelmeyen düşünceleri bölündü
[SEKSİ ORANGUTANLAR🥵]
(Jısung,Seungmin, Felix, Jeongin)
Seungmin:
Öldün mü
Knk
Heyy
Aloo
Baksana lan
Felix:
Evin Fotosunu atsana
Jeongin:
Komşuların iyimi
Kaslı falan
Varmı
Jisung:
Daha komşularımı görmedim gerizekalılar
Telefonu yatağa bıraktı.Saat ilerlemişti.Yorucu bir gün olmuştu belki de taşınmanın en zor kısmı buydu her şeyi sıfırdan kurmak Jisung bu yorucu günü tatlı bı uykuyla bıtırmenın hayalını kurarak yatağa uzandı gözlerini kapattı tam uykuya dalacakken yukarıdan bir ses geldi
GÜM
Jisung gözlerini açtı bir şey düşmüş olmalıydı ama o kadar yorgundukı önemsemedi tekrar gözlerini kapattı
TAKK
KÜTT
GÜMMM
Jisung tavana baktı
"Üst katta ne oluyor lan"
Bunu demesinin ardından beş dakika sessizlik olmuştu ama..Yine.
GÜÜÜMMM
KKÜÜÜTT
yine sesler geldi
Jisung
"AMA ÇÜŞ AMK"
Ertesi gece.Aynı saat.Aynı sesler.
Üçüncü gece.
Yine.
Dördüncü gece.
Yine.
Bir hafta sonra Jisung'un göz altları YRRK gibi olmuştu.Seungmin, Felix ve Jeongin ile görüntülü konuşurken ekran karşısında bir zombi gibi duruyordu.
Felix:
Lan sen niye ölü gibisin?
Jisung:
Üst katta bir öküz yaşıyo
Jeongin:
hayırya öküz ne abi kaslı bısey olsaymıs keske
Jisung:
Jeongın başlatma lan kaslına
Seungmin:
Git konuş o zaman
Jisung:
Öküz herşeyi yere fırlatıyo sanırım benıde döver o
Jeongin:
Hyung(abi anlamına geliyor öyle bişey) sen daha çok döversin gibi
O gece.
Saat 03.14.
GGÜÜÜÜÜMMMM
Jisung'un göz kapağı seğirdi.
TTTTTTAAAKKKK
Damarı attı.
**KÜT.**
Jisung
YETER LAN ARTIK SABRIMIMI SINIYOSUN AMK COCU ANNE BABAMIN EVİ BİLE DAHA SESSİZDİ AQ HELE Bİ KARŞIMA ÇIK DUVARA VURDUĞUM SÜPÜRGE GÖTÜNE SOKMAZSAM URSPU COCGUYM
Bu artık kişiseldi.Jisung yatağından fırladı.Kapıyı açtı.Sabrının tukenmesınden gelen öfkeyle sert adımlarla merdivenlerden cıktı ve üst kattaki dairenin ziline bastı.
Bir kez.
İki kez.
Üç kez.
Kapı sonunda açıldı karşısındaki çocuk da en az onun kadar sinirli görünüyordu.Dağınık saçlar uykulu gözler.
Ve suratında "beni neden rahatsız ettin" ifadesi.
İkisi birkaç saniye birbirine baktı.
Sonra aynı anda konuştular.
"SEN MİSİN LAN HERGECE TAK TAK BİŞEYLERİ DÜŞÜREN İNSAN HERGECE BİRŞEY DÜŞÜRÜR MU LAN DUR DİYE SÜPÜRGE YLE VURUYORUM ARTIK CANIMA TAK ETTİ DUVARA DEĞİL GÖTÜNE SOKUCAM SUPURGEYI?!"
"Sen misin her gece tavana vuran?!"
Sessizlik.Jisung gözlerini kıstı.Minho'da kıstı.
"Sensin yani."
"Sendin yani."
Ve böylece apartmanın en saçma komşuluk savaşı başlamış oldu.