Sabah olmuştu.Hemen gözlerimi açıp yatakta doğruldum.Bir süre öyle kaldıktan sonra uyku sersemliğini üstümden atıp banyoya gittim.Elimi yüzümü yıkadıktan sonra odama gidip okul formamı giydim.Çantamıda aldım odadan çıktım.Mutfağa doğru ilerledim.Kendime ayılmak için kahve yaptım.Yavaş yavaş yudumlamaya başladım.Bir yandan kahvemi içerken bir yandan saati takip ediyordum.Geç kalmaktan nefret ederdim.Kahvemi bitirdim.Fincanı tezgaha bıraktım.Annem hallederdi.Evden çıkıp otobüs durağına gittim.Koleje otobüsle giden tek kişi olabilirdim.Burslu bir şekilde okuyordum orda.Yiğitlede kolejde tanışıp sevgili olmuştuk. Babası okulun sahibiydi önceden ama batma eşiğine gelince okul devretmek zorunda kalmıştı. Okulun yeni sahibi kim bilmiyorum.Pekte ilgilenmiyorum.Tek isteğim katili bulmak.Ondan sonra giderim belki okuldan.Burda hiç arkadaşım yok zaten ,durmanında pek anlamı yok o yüzden.Otobüse binmiş okula doğru gidiyordum.Kulaklığımı evde unuttuğum için sıkıcı bir yolculuk olmuştu.Otobüsten inip okula doğru hızlı adımlarla gitmeye başladım.Hemen sınıfa çıkıp sırama çantamı koymuştum.Cam kenarı en arka sıra ,Yiğitle beraber oturduğumuz sıra şimdi tek oturucaktım.İstemsizce gözlerim doldu. Sınıfta hızlıca çıkıp kantine gittim.Kahve aldım .Dalgın bir sekilde elimde kahve ile sınıfa yürümeye başladım.Önüme bakmıyordum.Okul koridorunda yürürken tam dönme yerinde birine çarptım.Kahvem çocuğun üstüne dökülmüştü.
-Çok özür dilerim.Yandın mı ? gerçekten özür dilerim demiştim. Telaşla çok hızlı konuşmustum sanırım. Çocuk hafifçe gülümsedi.
-Sorun değil.Yanmadım. dedi
Ama kahveyi yeni almıştım.Sıcaktı üzerinden buhar çıkıyordu.Yanmamış olması mümkün değildi.Pek uzatmadım.Hiçbir şey demeden yanından geçip sınıfa girdim.Sırama oturdum.Ders saatini. beklemeye başladım.
—————
Dersler bitmişti.Hemen toparlanıp okuldan çıktım.Otobüs durağına doğru giderken cüzdanımı sınıfta unuttuğumu farkettim .Hızlı adımlarla okula geldim.Berk ve bir tane çocuğun arka bahçeye doğru gittiğini gördüm.Merak edip gittim ben de.
-Berk,Yiğit in son hali gözümün önünden gitmiyor napıcaz of . Dedi çocuk.Berk ona sinirli sinirli bakarak.
-Bu konuyu bir daha sakın açma.Eğer tek kelime daha edersen bununla ilgili yanan tek sen olursun haberin olsun .Dedi Berk.
Noluyordu burda? Berk,Yiğit in en yakın arkadaşıydı.O öldürmüş olamazdı.Orda öylece kaldım.Ön tarafa doğru gidip bir banka oturdum.Ağlamaya başladım.Yanıma biri oturmuştu.Kafamı çevirip bakınca Berk olduğunu farketmiştim.
-İyi misin? dedi.Berk bana , ama ben hiçbir sey demeden onun gözlerine bakıyordum.Birden kolunu omzuma atıp beni göğsüne doğru çekti.Saçıma minik bir öpücük kondurdu.Mantığım ordan kalkıp gitmemi söylüyordu ama kalbim kalmam gerektiğini söylüyordu.Kalbimi dinledim ve Berk in yanında kalmaya devam ettim.Burası çok huzurluydu anlamadığım bir şekilde.