Asansörü çağırmak için tuşa bastım , 14. kattan iniyordu . Telefonun ekranı yandı o karanlık zemin katta , ama benim telefonum değildi .
Benden geldiğini sanıp kontrol ederken , arkadan hareket etme sesi duydum panik yapıcak bir şey yoktu fakat bu saatte ne yapıyordu orada ?
Nefes aldım verdim kalbim hızlıca atmaya başladı . Boynum kitlendi , zar zor arkamı dönmeme rağmen boynum izin vermedi resmen bana bakmamamı söylüyordu .
O sırada asansörün zemin kata ulaştığının sesi geldi ve kapısı açıldı , içerideki çocuk gözünü açmış bana bakıyor bana sesleniyordu fakat ben duyamıyordum tıpkı üst üste gelen spam* çağrılar gibi.
Çocuk sakinleşmem için birkaç şeyler mırıldanıyor ama bedenim ve ruhum cevap vermiyor , veremiyor.
Sanki denizin içine atlamış yüzme bilmeyen körpe denizci gibiyim , o beni geliyor kurtarıyor elini uzatıyor ama ben daha derine gidiyorum.
Apartman grubuna sesli mesaj atarak yardım istiyor , yardım diye bağırıyor . Annem mesajı görür görmez evden çıkıp kızım diye bağırıyor , Anne diye mırıldanıyorum ve gözlerim yavaşça itaatkar bir şekilde kapanıyor.
Uyandığımda ailemdeki bütün üyeler başımda bekliyor nasıl olduğumu nasıl hissettiğimi soruyorlar , hepsini sustururcasına elimi kaldırarak durun işareti yapıyorum . Başım çatlıyor ve bunu yenin uyanan birisine yapmak ne saçma bir şey .
Dünü fazla hatırlamasam da her şeyi anlatmaya çalışıyorum , annem böyle bir şey olucağına inanmıyor rüya gördüğümü söylüyor . Alttan alıyorum ve annemin bütün bana verdiği tavsiyeleri evet diye geçiştiriyorum.
Konuyu kahvaltı yapmama , sağlıklı beslenmememe bağlıyor aslında o kadar kötü bir fiziğim yok ne kadar abur cubur , fast food yesem de alımlı bir fiziğim vardı.
Ama aklıma takılan tek sorun o adamda kimdi , neden kalbim öyle çarptı ? Neden ellerim ve boynum kitlendi?…