Boşluk nedir ki boğulma peki batan geminin kaptanı olarak yazıyorum; ne ilk yazışım nede son yazışım bu
bir kaptan kadar cesurum fakat bir o kadar da yanlız ve korkağım beni maruz görün ya da görmeyin umrumda değil. ben sadece yaşayan bir ölüyüm zihnim yaşlı ve yaşlandıkça düşüncelerimin ağırlığını kaldıramıyorum öldürdüğünüz örümcek gibi düşüncelerimin altında eziliyorum kelimlerin, düşüncelerimin ve yaşamın verdiği ağırlık çok saçma
Ama bunu kaldıramıyorum neden normal bir insan gibi devam edemiyorum. anlamıyorum oysa ne kadar yaşam oluydum hala bağlı kaldığım şeyler var bunlar çok özel ama yapamıyorum intihar mektubu değildir bu seneler önce ruhum intihar etmişti. zaten devam edebildiğimi göstersede zihni ölmüş bir inasan için o kadar can sıkıcı ve boğucu ki anlatamıyorum yaşadıklarım hafif olablir mi ben mi abartıyorum bilmiyorum kendimi şüpe ve terdütün içinde boğulurken buluyorum çoğu zaman kendime güvenemiyorum çalıştıkça başaran ve iyi bir kariyer yapabilecek seviyedeyim güzelim fakat zihinim yorgun ve yaşlı buna engel oluyorlar körüm ama görüyorum ses
Çıkaramıyorum gerçeklere elimde değil diyebliyorum ve elimde değil kontorloden çıkmışım ben ruhsuzum ama bir ruhum var korumaya almışım sanki anlamıyorum bazen kendi mi tanıyamıyorum aynada ki benmiyim yoksa yaşamak zorunda kalan bedenim mi batan bir gemi enkazını kurtarmaya çalışmazlar sadece içindeki mücevherleri isterler bir kaptan olarak mücevherler benim parçam ve onu alarak kurtarmaya çalışan var fakat batmışım ben senide battırım ben derinlik çok fazla ciğerlerindeki havanın basıncı seninde öldürür, zorluk nedir ki inasanın inadına savaştığı bir mücadele mi yoksa kendi ile olan savaşımı anlatamak zordur belkide aradaki
Farkalardır beklkide zorlaştıran yalan söylersem geçer mi peki sanmıyorum yalanlar ucuz palvralardır ama hep yanımızdadır hep söyleriz fakat anlaşılır her seferinde ve daha çıkılmaz bir durum olur. kendime söylediğim yalanlar daha da bir çıkmaza soktur bunlar benim yalanlarım birisine söylemediğim ama aynada tanımadığım kişiye söylediğim yalanlar iyleşiyorsun ama hala battıyorsun ilaçlar uyukumu gettiriyor geceleri uyukumu kaçırıyor peki düzelmem gerekmiyormuydu, yazar tepkisi ve ya yorumu nasıl görürüsen o dur ya kendini ya da yazarın yaşamını ağır bir anlatım severim fakat bu çok hafif oldu fakat ağırlaşan yazımım değil düşüncelerim ruhum kendine has bir kişisel intihar ettmişti .