İçeriğe geç

Kiseki: Son Umut

Bölüm 2 · 1 dk okuma

Kiseki: Son Umut

Bölüm 2

Gölge

Selam. Adım Benjamin Wall. Eskiden plastik cerrahi alanında doktordum, tâki Jezerite elementiyle tanışana kadar... Çok sevdiğim bir kadın vardı. Canımdan bir parça olarak gördüğüm kadın işte, bende o kadının kurbanı oldum. Değer verdiğim kadın SukaiRai şirketinde çalışıyordu.

Uzun zamandır kendisine söylemek istediğim bir şey vardı. Ona evlenme teklifi edecektim. Hayatımı değiştiren o günün akşamıydı, karşılıklı yemeğimizi yiyorduk. Heyecanımı yenmek için lavaboya kadar gidip geldim ve önümde duran şaraptan bir yudum aldım. Bayılmışım, uyandığımda neye uğradığımı şaşırdım. Cam bir oda içerisindeydim, sevdiğim kadın karşımda biriyle bir şeyler konuşuyordu. O an anladım ihanete uğradığımı. Çok geçmeden Jezerite ile temasa geçirildim. Biranda üzerimden kamyon geçmiş gibi hissetim, kalbim yerinden çıkacakmışçasına atıyordu. Ortalama 1 saat sonra kendimi çok sağlıklı ve güçlü hissetmeye başladım. Sonra beni götürüp bir hücreye kapattılar.

Bu hücrede 1 ay kadar geçirdim, kendimi keşfetmiştim. Ben yaralandığımda hızlıca iyileşiyordum. Bunun sayesinde kılıktan kılığa girebiliyordum. Vücudumun farklı bölgelerinde estetik operasyonlar yapıyor ardından hızlı bir iyileşme sürecine giriyordum. Ben kendimi yenileyebiliyordum artık seviye 3 bir Kisekiydim.

Gün geçtikçe kendimi geliştiriyordum. Zaten bu sıkıcı hücrede başka ne yapabilirim ki. Bir yandan da bu iğrenç yerden kaçmak için planlar yyapıyordum

Planım son aşamasına gelmişti. Gece yarısı kaçacaktım, ama tam kaçacakken büyük bir patlama oldu. Patlamanın etkisiyle saçılan camların bacağıma saplandığını gördüm. Hücrenin kapısı paramparça olmuştu. Sürünerekten binanın revir kısmını aramaya başladım ve buldum. Dolaptan aldığım sağlık malzemeleriyle bacağımdaki cam parçalarını çıkarttım ve hızla iyileştim. Yerden bir çanta buldum ve dolaptan alabildiğim tüm tıbbi malzemeyi alıp binayı terk ettim. Şehir merkezine vardığımda gördüğüm şey çok korkunçtu. Koca şehirde kimse yok gibiydi. Uykum gelmişti, bitkin düşmüştüm, dinlenmem gerekiyordu. Gördüğüm ilk eve girdim ve evdeki koltuğa uzandım.

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.