Bölüm 2

Saçlarına dokunursa ellerim bilirim ki o an saçların zincir olur benim için, tutar beni ve ben uzaklaşamam senden, kalbimin tutsağı sen, saçlarının tutsağı ben, ne kadar çırpınsak da direnemeyiz zincire, seni bana bağlayan zincir, beni hayata bağlayan zincire dönüşür bir anda ve saçların elimden kayar da bir gün hiç dokunamayacak olursam, beni sana, beni hayata bağlayan o zincir kopacak ve senden mahrum sefalet içinde yaşam ve ölüm arasında tekrar başlayacak en başından hayat, çünkü bir şeyleri başından değiştirebileceğimize inanan bu zihnim seninle tanıştığımız günde bırakacak beni tekrar, tekrar ve tekrar, tek başıma o günü oynayacağım olduğum yerde, gelip de tekrar seni tanımaya çalışırken, sensizlikle yüzleşmekten kaçan beni bul diye.