Kırpık Ve Muzlu Pasta

Yağmurlu bir gündü. Kırpık, pencerenin önünde dırmuş, yağmurun yağışını izliyordu. Annesi, bu yağmurların, muzların büyümesini çabuklaştıacağını söylemişti. Şu muzların bir an önce büyüseydik de Kırpık doya doya yeseydi! Fakat yağmur durmadan muzların toplamaya gitmek de neredeyse imkânsızdı. Ağaçlar, yağmurda çok kayganlaşıyordu. O yüzden de tırmanmak çok zorlaşıyordu. Kırpık, bir süre daha izledi yağmurun yağışını. Sonra, burnuna güzel kokular geldi. Mutfağa doğru başını çevirdi. Annesi, fırından yeni pişmiş keki çıkarmak üzereydi. Annesinin yanına giderek: "Harika kokuyor anne! Bir dilim alabilir miyim? " dedi. "Hayır tatlım, henüz değil. Kek pişti ama pasta için krema hazırlamalıyım." dedi annesi. Kırpık, buna çok sevinmişti. (Kısaltılmıştır)