Bölüm 2

Yine sıkıcı günlerden biri'idi, sınıfdakiler saçma sapan konuşuyordu. Beril ve Cansu kantine inmişlerdi ben tek kalmıştım! o kadar sıkılmıştım ki buharlaşıp yok olmak istedim. Sınıfın kapısından gelen Beril ve Cansu'yu görünce rahat bir nefes aldım. Cansu lafa "Oo Zehre hanım sıkılmış galiba?" diye sordu ona söyle cevap verdim "Sıkılmak ne demek!! buharlaşacaktım neredeyse." İkiside güldü, Beril konuyu değiştirmek için söyle başladı lafa. "Kanka şu güney denen şımarık çocuk vardı ya onun takım hakemliğini ve antrenör'ünü bu gün seçeceklermış" güldüm. "Nedense tüm kızlar can atıyor bunun için, neden ki anlamıyorum?" Cansu lafa girişti "Bende anlamıyorum ne buluyorlar ama okulun futbol takımın'da sanırım o yüzden" Beril söyle cevapla'dı "Bence'de kesinlikle öyle." lafa giriştim. "Ayy aman isteyen biri olsun da gerisi umrumda değil." O sırada hoca girince herkes yerine geçti ve sustular. Ceren hoca klasik girişini yaptı "Evet çocuklar açın defter kitapları bundan sonra ki ders sözlü var ona göre" sınıftan biri "Hocam ama geçen hafta çoğu kişi yoktu ki yarın yapsanız?" Ceren hoca söyle cevapladı "Çoğunluk ne diyor? yarın isteyenler el kaldırsın bakalım" Sınıftan herkes el kaldır'dı. Ve Ceren hoca sözlüyü iptal etti. Ceren hoca hep böyle'di saf güzellikte, masumlukta tatlı ve kimse ile zoru olmayan bir hoca. Herkes seviyordu onu iyi insanı kim sevmezdi ki?. Tam o sırada sınıfa nöbetci çocuk girdi ve şok olacağım o sözleri söyledi "Hocam Zehra Alkan' müdür odasında bekliyor" Ceren hoca bile şok olmuştu belli etmedi ama ben anlamıştım. Söyle cevapladı Ceren hoca "Zehracım çıkabilirsın tatlım." Şokla sınıftan çıktım nöbetcı öğrenciye sordum "Niye çağırdı ki beni Rafik hoca?" "Bilmem ki" dedi üstelemedim. Hızla Rafik hocanın kapısını çaldım ve içeri girdim. "Buyrun hocam beni çağırmışsınız?" "Evet zehracım seni çağırdım geç otur şöyle" Oturdum. Rafik hoca nöbetcı öğrenciye "Koş 12/C'den Güneyi kap gel" nöbetcı onayladı ve dışarı çıktı Rafik hoca konuşmaya devam etti "Zehracım Güney gelsin birlikte konuşuruz" Kafam ile onayladım. 2-3 dakika sonra Güney denen çocuk geldi. Şöyle başladı konuşmaya "Buyrun hocam beni çağırmışsınız." derken beni görünce önce ufak bir afalladı. Ben birşey demeden yüzünü birkaç dakika önce gördüğüm Güney konuştu "Hocam?" dedi anlamazca aynı şekilde "Hocam?" dedim. Rafik hoca konuştu en sonunda. "Evet çocuklar oturun şöyle konuşalım." Oturduk Güney denen çocukla. Rafik hoca başladı lafa. "Zehracım Güney okulun futbol takımında zaten biliyorsundur, ve onun takımına hakem ve antrenör arandığınıda biliyorsundur." şaşırdım "Evet hocamda? demek istediğiniz nedir?" "Zehracım Güneyin takım hakemi ve antrenör'ü sen olacaksın." Başımdan aşağı kaynar sular döküldü sanki. Cansu haklıydı büyük konuşmuştum! "Hocam nasıl yani? ben ne anlarım futboldan antrenörlükten lütfen yapmayın!" Güney denen çocuk konuştu "Hocam bende bunu kabul edemem! bu kızı ilk defa görüyorum ne anlasın futboldan!" Rafik hoca sinirlendi "Güney Zehra'ya haksızlık etme! Güney sende düzgün konuş ne demek ne anlasın futboldan!" devam etti Rafik hoca "Ne dediysem o olacak! birbirinize alışın, telefon numarlarınızı verin akşam konuşursunuz" derin bir nefes aldım Rafik hocadan izin alarak kağıt ve kalemi elimde aldım numaramı Güney denen zübbeye verdim "Hocam çıkabilir miyim" dedim kafası ile onayladı hızla oradan çıktım ve sınıfa girdim. Ceren hoca beni yanına çağırdı hemen gittim yanına "Zehracım noldu? birşey yok değil mi" "Yok hocam sonra anlatsam size olur mu?" "Tabi tabi geç yerine" dedi ve hızla yerime geçtim. Cansu hemen "Noldu hemen anlatıyorsun herşeyi" Berilde hemen "Anlat hemen evet" dedi ikisini yakınıma çektim ve konuşmaya başladım "Güney denen çocuğun takımının antrenör'ü ve takım hakemlığını ben yapıcakmışım!" ikiside şok oldu. Beril hemen "Lan yemin et!" dedi Cansu ise "Gerçekten mi!" demişti. ikisinide ters ters bakınça sustular "Gerçekten!" dedim. İkiside şaşkınlıkla sustular. Şimdi daha büyük bir problem vardı! Ben ne bok yiyecektim!!