ECRİN
Kırmızı kar yağdığında en çok istediğin dileğin gerçek olacak güzel kızım. Ama ne dilediğine çok dikkat etmelisin. Dileğin, sınavın olmasın.
Ecrin, beş yaşındaki doğum gününde anneannesinin bu sözleri neden söylediğine anlam verememişti. Çünkü o yaşına kadar hayatı bir çocuğun dileyebileceği en güzel şekilde ilerliyordu. Ailesi yanındaydı, mutlu bir çocukluk geçiriyordu ve en yakın arkadaşı ninesi bir yıl önce onlara yakın bir yere taşındığı için istediği zaman gidip görebiliyordu yada ninesi onlara geliyordu.
Her şey yolundaydı. Ta ki doğum gününden bir hafta sonrasında ailesini şaibeli bir araba kazasında kaybene kadar.
O gün hayatındaki bütün renkler solmuş geriye sadece siyah ve beyaz kalmıştı. Ninesi olmasa bu hayatla tek başına nasıl başa çıkacağını düşünmek bile istemiyordu. Çünkü, çocukluğu ne kadar güzel geçsede ebeveynleri dışında tek akrabası anneannesiydi ve geri kalanların nerede olduklarını hatta hayatta olup olmadıklarını bile bilmiyordu. Ailesini kaybettikten sonra bile arayan soran olmamıştı.
Küçük yaşında anlam veremesede büyüdükçe bu durum garibine gitmeye başlamış ve ninesini her fırsatta soru yağmuruna tutmuştu ama net bir cevap hiçbir zaman alamamıştı.
Tek dediği "Onlar sana hüzünden başka bir şey getirmezler güzel kızım. Sen hayatını en güzel şekilde yaşamaya bak. Elimizden ne zaman kayıp gideceği belli olmaz." Olmuştu.
Bu sözleri ne zaman duysa kalbi huzursuzlukla dolardı. Nedenini bilmese de..
On sekiz yaşına geldiğinde kendinde farklılıklar hissetmeye başlamıştı. Ama bunlara bir anlam verememişti. Üniversite sınavına çalışmak için her zaman gittiği kafede kafasını dağıtmak için camdan dışarı bakarken karın yağışında bir farklılık sezdi. Önce yorgunluktandır dedi ama dikkatli bakınca emin oldu. Kar kırmızı yağıyordu.
Sonunda beklediği an gelmişti ve ninesinin sözleri kulağında çınladı. Hiç düşünmeden dileğini içinden geçirdi.
"Keşke o trafik kazası hiç gerçekleşmeseydi ve ailem benimle birlikte yaşamaya devam etseydi."
Dileğini içinden geçirdikten bir dakika sonra kendini halsiz hisaetmeye başladı. Elleri bir görünüp bir kayboluyordu. Stresten olduğunu düşündü ama tek gidip gelen elleri değildi. Bedeni şiddetli bir şekilde titremeye başladı. Dengesini sağlayamadığı için sanadalyeden düşmüştü. Yardıma gelenler gördükleri karşısında şok olmuştu. Ecrin'in vücudu bir görünüp bir kayboluyordu.
Ninesinin dediği gerçekleşmeye başlamıştı. Ama Ecrin'in bunu kabul etmesi zor olacaktı.
