Bölüm 1

Annem Ayliz uyanmam için bana Karmen Karmen diye seslenmişti uyanmamakta ısrar ediyordum ta ki annem yüzüme su dökene kadar ,ıslandığım için kalkmak zorundaydım kalktığımda annem Adeni övmeye başlamıştı Adenle çok iyi anlaşıyorduk fakat annem onu sürekli övmesinden sıkılmıştım ve kendimi dışlanmış gibi hissediyordum kahvaltı yaparken sofrayı ben kurup ben topluyorum Arden'e iş yaptırmıyor ne zaman arkadaşlarıyla dışarı çıkmam istese annem Arden'e izin verip evdeki işleri bana yaptırıyordu bu his çok kötüydü ve beni sevicek bir babamda yoktu biz küçükken bizi terk etmişti ve ben sevgiye aç bir şekilde yaşamıştım onyedi yaşındayım ve iki gün sonra onsekiz yaşına gireceğim annem hiç bir zaman doğum günüm için bana hediye almadı doğum günlerimde bana sadece puding yapardı acaba onsekizime gireceğim için özel bir şey yapacak mıydı sadece kız kardeşim Arden doğum günlerimde bana hediye alırdı ve onları saklardım maddi durumuz olmasına rağmen annem bana hiç bir zaman pasta almamıştı ve ben hep çalışmak zorundaydım bu yapılan ayrımcılın farkında olan tek ben değildim Arden'de biliyordu fakat belli etmemeye çalışıyorsu sanki insanların içinden geçtiklerini anlayabiliyor ve düşüncelerini hissedebiliyorum bunun doğuştan gelen bir özelliğimin olduğunu düşündüm, kahvaltı yaparken anneme düşüncelerimi söyledim arde'ni benden neden daha çok seviyorsun dedim oda herzamanki şeyleri söyledi öyle bir şey yok ben ikinizi eşit seviyorum dedi ona iki gün sonra kaç yaşıma gireceğimi bile bilmiyorsun dedim oda tabiki biliyorum onyedi olucaksın dedi içinden neyseki daha bir yıl var dediğini duydum, neyseki ? Dedim neye neyseki dedim annem onsekiz olman çok önemli benim için diye geveledi anne iki gün sonra onyedi değil onsekizime giriyorum dedim annem donakalmıştı yüzünde korku ve çaresizlik vardı anlayamamıştım neden bu kadar korkmuştu neden onsekiz olmam ona bu kadar korkutucu geliyordu anlayamamıştım kardeşim aramızdaki sesizliği bozup ne olduğunu sordu o da anlayamamıştı ne olduğunu bende anneme neden böyle davrandığını sorar gibi baktım annem bişeyler geveledi na.. na... nasıl yani emin misin diye bana soru yöneltti bende bunda şaşıracak ne var bu kadar diye sordum sen sen dedi gerisi gelmedi bende bişey demeden odama gittim ağlıyordum ne olduğunu anlayamamıştım şaşkındım ne olabilir dedim içimden annemin tepkileri beni korkutmuş ve beni endişelendirmiştim ne uyumaya karar verdim bir sesle uyandım annem eşyalarımı topluyordu anlayamamıştım şoklar içinde annemli izliyordum annem Ayliz'e ne yaptığını soramamıştım ne yani beni evden mı atacaktı ? en sonunda anneme ne yaptığını sorabildim anne ne yapıyorsun diyebildin annem şok olmuş bir şekilde bana döndü sanırım benim uyanacağımı düşünmemişti hiç eşyalarını düzenliyorum diye cevap verdi bende ne yani çantaya koyarak mı düzenliyorsun diye sordum annem yanıma yürüdü ve yanıma oturdu elimi tuttu ve kulağıma fısıldadı özür dilerim... şaşkın gözlerle anneme bakmaya devam ettim annem şöyle söyledi yakında her şeyi anlayacaksın az kaldı dedi bana iyi davranıyordu yaptıklarından pişman gibi görünmeye çalışıyordu ama değildi içinde bir pişmanlık yoktu canımı yakıyordu böyle davranması hâla anlayamamıştım bana neden böyle davrandığını beni güzel bir şekilde uyandırdı ve kahvaltıyı o hazırlamıştı garipsemiştim sinirlenmeye başlamıştım bana neden böyle davrandığını sordum sana söyledim tatlım yakında anlayacaksın dedisofrayı toparlamaya başladığımda bana ben yaparım sen dışarı çık arkadaşlarınla vakit geçir dedi anne benim hiç arkadaşım yok bunu biliyorsun diye cevap verdim benim dış görünüşüm kötü olduğu için kimse benle arkadaş olmak istemiyordu kızıl saçlar ela gözler normale göre zayıftım yıllardır dış görünüşüm yüzünden hiç arkadaşım oladığını düşünmüştüm sanırım sorun tek bu değil insanlara karşı hisslerimi onlara direkt söylüyordum galiba bunu yaparken eleştirici ve kırıcı olurdum bunlardan kaynaklı hiç arkadaşım olmazdı ama Arden öyle değildi onun saçları sarı gözleri elaydı ve kilosuda ortalamaydı ve en önelmisi insanlara karşı düşüncelerini onların yüzüne eleştirici yada kırıcı kelimeler kullanmazdı Arden anneme benziyordu annem gibi sarı saçları vardı ama annemin gözleri yeşildi bende babama benzediğimi düşünürdüm hep belkide annem beni bu yüzden sevmiyordu diye iç geçirdim dışarı çıktım ve temiz hava almaya karar verdim karşıma bir kız çıktı bi an yerimden sıçradım ,korkmuştum ne yapıyorsun sen kafayı mı yedin dedim çok üzgün görünüyorsun dedi o kızda farklı bir şe sezmiştim sanki çok eskiden beri tanıyormuşum gibi gelmişti kahveringi saçları açık kahverengi gözleri vardı ve saçı örülüydü sen kimsin diye sordum ben Caneda dedi şaşırmıştım bu kızın ismi sevimli,içten kişi anlamına geliyordu ve tanıdık gibiydi hemen atıldı arkadaş olalım mı diye bende kabul ettim o kızda bir şeyler hissediyordum anlayamadığım bir şeyler vardı sen rüyanda neler görüyosun diye sordu bende rüya göremiyorum malesef dedim bunu neden sorduğunu merak ettim ve sordum bunu neden sordun peki dedim oda sohbet muhabbet olsun diye sordum dedi daha adımı bile sormadın diye cevap verdim haklısın kusura bakma aklım neredeyse , adın ne diye sordu. Karmen diye cevap verdim tanıştığıma memnun oldum Karmen dedi bende tanıştığıma memnun oldum Caneda dedim mutlu hissetmiştim saat geç olmadan eve döndüm ve annem en sevdiğim yemekleri yaptığını sanıyordu ama beni tanımıyordu.. mutlu bir şekilde en sevdiğin yemekleri yaptım Karmen dedi benim mutlu olmamı bekliyordu mutlu oladığımı görünce sınırını örtmek için gülümsüyor ve üzülmüş gibi yapıyordu eskiden en sevdiğin yemekler bunlardı ama dedi anneme benim en sevdiğim yemekler hiç bir zaman bunlar olmadı sen beni daha tanımıyorsun bile dedim ve odama gittim geç olmuştu yanıma Arden geldi ve kulağıma fısıldadı yarın için sabırsızlanıyorum ablacım dedi ve yanağıma bir buse kondurup gitti.