22 Eylül: (“Ah tanrım,artık derin derin düşünmeyi bırakmam gerekiyor!Sürekli başıma iş alıyorum.”) *Bu sözleri içimden geçirdiğim sırada istemeden bir cisme çarptığımı fark ediyorum.HAYIR, bir cisme değil birine çarpmışım!.Gerçekten düşünmeyi bırakmalıyım.Yuu haklıydı!.* -“Üzgünüm yürürken aceleci davranıyordum,seni fark etmedim.Umarım incilmemişsindir?” *Yine kendi kendime birseyler kafamın içinde zırvalarken çarptığım kişi bunları söyledi* “H-hayır incilmedim ,sorduğun için teşekkür ederim.Önüme bakmamıştım bende hatalı değilsin” *Diyebildim* *Hafifçe gülümsedi ve elimi sıktı.Ve hoşçakal diyerek akademi ye koşmaya devam etti* (“Ah doğruya bende geç kaldım!”) *Tüm gücümle akademiye doğru koşuyordum.Sanki hayatımın en önemli toplantısına geç kalmış bir işçi gibiydim* ——————————————————— *Terler içinde sınıfıma girdim.Zamanında yetişebilmiştim! Ne mutlu bana!* (“A-ama bir sorun var sanırım...”) *Iruka sensei sınıfımdaki bir çocuğa yüksek sesle kızıyor,bağırıyor* (“Biraz daha dikkatlı bakınca kızdıgı kişinin Dokuz kuyruk-A-aman Naruto olduğunu fark ettim.Neden ona bu kadar çok kızıyor olabilirdiki Iruka Naruto’ya-A-aman tekrardan çok düşünmeye başlamak istemiyorum.Birisine sorup durumu basitçe ögrenebilirim.”) *Hafifçe yanımda oturan Hinata ya yaklaştım ve...* “Afedersin Hinata,Iruka sensei’in Naruto ya neden bu kadar kızıyor biliyor musun?” (*Aniden ona yaklaşmamla biraz irkildi,sonra hafifçe kulagıma yaklaşarak*) H:”Sanırım Naruto 4 hokagenin taş üzerindeki yüzünü boyarken Iruka sensei onu görmüş” *dedi kısık bir ses tonuyla* (“Biraz düşününce banada mantıklı geldi.Çünkü Naruto aptalca şeyler yapmayı çok seviyor,ve bu yaptıgı da çok aptalca.”)
——————————————————— (“Ders her zamanki gibi çok sıkıcı geçiyor...Bizim shinobilik dersi görmemiz gerekiyor!Kim siker üçgenin iç açılarını?!”) ____________________________ *Dersler farkına varmadan su gibi akıp geçmiş,daldığım düşüncelerden farkına varamadan* (“Sakin sakin evime doğru yürüyorum,ama gözüme birsey çarptı...”) (“Bekle...!,N-ne!?! “) *Diye bir çığlık atıyorum kendi içimden ve olabildiğince hızlı bir sekilde yanlarına koşuyorum* (“Gördüğüm manzara hiç hoş değil...Makoto sınıfımızdaki bir çocuğun üstüne yürüyor!Kesinlikle ona zarar verecek.Daha önce banacda yaşatmıştı...”). Y:”Ne yaptığını sanıyorsun!?” *Dedim çıkarabildiğim en yüksek sesle* (*Makoto önce yumruk atmak üzere olduğu çocuga baktı,sonra beni baştan aşağı süzdü ve alaycı bar bakış attı*) M:”Seni ilgilendirmez Kızıl özenti”dedi ve gözlerini devirdi.* (“Sanırım fazla yüksek sesle bağırmışım 5 saniye geçmeden insanlar etrafımızda toplandılar.Dışarıdan zorbalığa uğrayan o çocuk değilde benmişim gibi duruyor şuan,ve sanırım çevredeki insanlar fazla ilgili...O kadar kalabalık olduki Makoto nun nerede olduğunu zar zor görüyorum.”) (*Bir itiş kakış oluşuyor kalabalığın arasında bağırış sesleri duyuyorum.Elimde olmadan gözlüğümü kalabalığın arasında düşünüyorum.Gözlüğümü ararken Makoto ile birinin tartıştığını görüyorum.Ama net bir sekilde göremiyorum Makoto ile tartışan kişiyi... Gözümü kısıp bütün odağımı oraya veriyorum ki Makoto ile tartışan kişi anlamış olacakki arkasını dönüp bana bakıyor.Net bir sekilde görebildiğim tek sey bir çift kırmızı göz.Hemen gözlerini kaçırdı ve tekrar önünü dönüp Makoto ile yüksek sesle konuşmaya devam etti*) (“Hala kalabalığın arasında telaşlı bir şekilde yere düşen gözlüğümü arıyorum... “Sonunuda!,buldum!...” Gözlüğümü takıp etrafa baktığımda etraf biraz daha sakinleşmiş kalabalığın dağıldığını görüyorum”) (*Her şey nasıl bu kadar hızlı gerçekleşebiliyor!?!..*).
(* Etrafa bakınıyorum hızlıca kalabalık çoktan dağılmış.Ve sonrasında ise duvarın koşesinde başını eğmiş bir sekilde duran Makoto ya bakıyorum.Yüzünde bariz bir iz var,bir el izi sanırık birinden sağlam daya yemiş bunu görünce*) (“İçimi inanılmaz bir rahatlama sarıyor.Az çok nedenini tahmin edebiliyorum.Eski meseleler yüzünden ına karşı kin besliyorum hemde tahmin edilemeyecek kadar fazla...O kadar fazla olmuşki bu içimde tutup atamadığım o kin onun zarar görmesini isteyip mutlu olacak kadar”) (“ Ama bu duygularımı bastırarak hiç ses etmeden oradan ayrılıp evime doğru koşuyorum”) (Minnak not: Bu benim ilk hikaye yazma deneyimim o yüzden cringe veya aşırı şaçma olmuş olabilie eleştirir ike lütfen duygularımı düşünün^__^)