Bölüm 4

EVELYN DİLİNDEN: Arabaya bindiğim anda kalbim deli gibi atıyordu. Shadow kolumdan sıkıca tutuyordu; bu hem güven veriyor hem de tedirgin ediyordu. Motor çalışınca lastiklerin sesi limandaki karanlığı deldi. İçimdeki öfke ve korku birbirine karıştı.Gözlerimi yol ışıklarına çevirdim. Karşıda duran binalar, paslı konteynerler, liman… hepsi birkaç saniyeliğine geçmiş gibi göz kırptı.İçimde bir soru kıpırdadı ama söyleyemedim. Sonra kendimi tutamadım: — “Sen… kim oluyorsun?” Shadow gözlerini yoldan ayırmadı. Sesi soğuk ama ciddiydi: — "Bunu şimdi bilmen doğru değil.” — “Az önce hayatımı kurtardın. Bana borcun yok. Bunu senin için yapmadım diyorsun? Babamın katili ile seninde bağlantın olmalı. O ne, bana açıkla." — "Sana hiç bir şey açıklamak zorunda değilim" —"O zaman neden yardım ettin?” dedim, sesim titriyordu ama kararlıydım. Shadow bir an sustu. Arabadaki sessizlik, motorun uğultusundan başka her şeyi silmişti. — “Baban… sandığın gibi biri değildi.” Kalbim bir an durdu gibi oldu. O kelimeler… bambaşka bir his verdi. — “Ne demek istiyorsun? Babam iyi bir insandı! Onları durdurmaya çalışıyordu! Sende onlardan birisin dimi. Haa cidden bunu en başında anlamlıydım zaten. Öyle bir anda ortaya çıkmalar oyunculuklar falan filan.” Shadow, gözlerimin içine kısa bir bakış attı, sonra tekrar yola döndü:— “İyi ya da kötü… artık önemi yok. Alex(Evelyn’in babası) yüzünden çok kişi öldü. Senin için de büyük bir risk var.” — "KES SESINI! Babamın ismini bir daha asla o kirli ağzına alma. Fark etmeden bağırmışdım ama kendimi tutamıyordum. İçimde bir fırtına koptu. Yumruklarımı sıktım, dişimle dudaklarımı ısırdım. — “Babamı kötü biri gibi göstereceksin sanma! Babamın ismini kirletmeye çalışan bir kaç oropu'dan başka hiç bir şey değilsiniz!” Arabayı sert bir virajda döndürdü. Göz göze geldiğimiz anda Shadow’un bakışları bir anda daha da ciddileşti. — “Sana fazla yumşak davrandım her halde. Benimle en son böyle konuşan biri şuanda nefes almıyor." Bir kaç saniye sustu, sonra devam etdi — "Sana yalan söylemiyorum. Ama bilmen gereken bir şey var… O çete seni bırakmaz. Çünkü babanın bıraktığı şey onların elinde DEĞİL.” — “Ne şeyi?” diye sordum, sesim titrek ama merak doluydu. Shadow bir an gözlerini bana çevirdi, sonra hafifçe başını salladı: — “Bir dosya.” Kalbim sıkıştı. O dosya… babamın hayatımı korumak için sakladığı her şey olabilir miydi? — “Dosyada ne var?” Shadow bakışlarını yola dikti, sesi sertleşti: — “Sana sordukları gün… o zaman söyleyemedim. Ama o dosya, her şeyi değiştirir. O dosyayı hep beraber arıyıcaz, sana yardım edicem" İçimde hem korku hem de merak büyüyordu. Elleri sıkıca direksiyona sarılıydı, ama ben biliyordum… — "Neden bana yardım ediceksin? Bundan çıkarın ne? Sakın bir çıkarım yok deme sana küfür eden birisi yaşamıyor demedinmi az önce? Şimdide sana küfür eden başka birine yardımmı ediyorsun?" — "Aklın varsa soru sorma sadece YAP. Dediklerimi yap! Arabada sessizlik çöktü, sadece motorun uğultusu ve kendi kalp atışlarım vardı. Ve ben bir yandan Shadow’a güveniyor, bir yandan içimdeki sorularla boğuşuyordum: “Babam gerçekten kimdi? Ve bu dosya… benim için neyi değiştirecek?”---